ันอีก……” สายตาเรียบเฉยของซือเสี่ยวหนานกวาดมองทุกคน สุดท้ายหยุดอยู่ที่เทพเพลิงของอินเดีย ดวงตาวาววับด้วยแสงเย็นเยียบอันตราย “อัคนี พวกคุณต้องการทำอะไร?”“อย่าตื่นตระหนก เทพแห่งกลลวง” อัคนีตอบ “พวกเรามาเพื่อพึ่งพิงเจ้า”“พึ่งพิงฉัน?” ซือเสี่ยวหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมล่ะ?”“เพราะว่า พวกเรากลับไปไม่ได้แล้ว”เทพรององค์หนึ่งยิ้มขื่น “หลังจากออกมาถึงได้รู้ว่าเมืองสุริยันล่มสลายไปแล้ว ถึงพวกเรากลับไป ก็เหลือแต่ซากปรักหักพังเท่านั้น……”“มหาวิหารสวรรค์ของอินเดียก็หายสาบสูญไป แม้แต่ข้าก็หาตำแหน่งที่ตั้งไม่พบ” อัคนีกล่าวต่อ “ตอนนี้พวกเราได้แก้แค้นสำเร็จแล้ว แต่ไม่มีบ้านให้กลับ หลังจากหารือกันแล้ว จึงตัดสินใจมาหาเจ้า ดูว่าเจ้ามีแผนอะไร หากไม่ได้จริงๆก็คงต้องไปพึ่งพาสรวงสวรรค์ต้าเซี่ย……”“สรวงสวรรค์?” ซือเสี่ยวหนานส่ายหน้า “พวกคุณล้วนเป็นอาชญากรที่ก่อคดีร้ายแรง สรวงสวรรค์ไม่มีทางรับพวกคุณแน่”
