“อิดุนน์!?”เมื่อเห็นแสงสว่างนั้น ใบหน้าของบรากีก็เปี่ยมไปด้วยความปีติยินดีเขารีบวางจอกศักดิ์สิทธิ์ในมือลง แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บินตรงไปยังลำแสงนั้นทันที!เมื่อแสงสว่างค่อยๆ จางหายไป หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ก็มองเห็นร่างในแสงนั้นชัดเจนขึ้น ซุนหงอคงมีประกายทองวาบผ่านในดวงตา เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า“ถูกต้อง นั่นคืออิดุนน์จริงๆ แต่อยู่ในสภาพวิญญาณ”เมื่อครู่ตอนที่บรากีอธิษฐาน เขาพูดว่า ‘กลับมาหาข้า’ ไม่ใช่ฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์ ดังนั้น การปรากฏเป็นวิญญาณก็เข้าใจได้… หากต้องการให้ฟื้นคืนชีพทั้งร่างกายด้วย แม้แต่จอกศักดิ์สิทธิ์ก็คงทำไม่ได้“การเรียกวิญญาณกลับมาได้ก็ไม่เลวเหมือนกัน” กิลกาเมชหรี่ตามองดวงตาสีขาวซีดที่สั่นไหวไม่หยุดในวังวนเมฆดำ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มว่า “แต่……สิ่งนั้นคืออะไรกันแน่?”เสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทรายปลิวว่อนบรากีพุ่งทะยานจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้า เหนือเขาไม่ไกลนักคือวิญญาณของอิดุนน์ และเหนือขึ้นไปอีกคือดวงตาสีขาวซีดที่เบิกกว้างจากวังวน……ดวงตานั้นจ้องมองวิญญาณของอิดุนน์ที่ร่วงหล่นจากร่างของมัน แล้วสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สายฟ้าสีดำที่พันเกี่ยวอยู่รอบเมฆดำก็เต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง ราวกับสัตว์ร้ายยักษ์ที่โกรธเกรี้ยวห้อยลงมาจากท้องฟ้า กลิ้งไปมาบดขยี้วิญญาณของอิดุนน์เบื้องล่าง ดูเหมือนต้องการจะกลืนเธอกลับเข้าไปในท้องอีกครั้ง!รอยแตกละเอียดน่าสยดสยองแผ่กระจายบนผิวดวงตา ในชั่วพริบตาก
