ียงคำรามนี้ทำให้หูของเขาหนวกในชั่วพริบตาเลยหรือ?ซุนหงอคงที่อยู่ข้างๆ ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เอามือปิดหูทั้งสองข้าง ดวงตาจ้องมองปากยักษ์ที่ดูน่ากลัวนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย กัดฟันแน่น แม้แต่กิลกาเมชที่อยู่ในสภาพวิญญาณก็ได้รับผลกระทบ ร่างกายพลันพร่าเลือนก่อนจะกลายเป็นลำแสงสีขาวกลับเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าแต่ผู้ที่บาดเจ็บหนักที่สุดก็คือบรากีที่อยู่ใกล้ปากยักษ์นั้นมากที่สุดเสียงคำรามนี้ฉีกร่างของบรากีในชั่วพริบตา ละอองเลือดแผ่กระจายในอากาศ พลังเทวะสีเขียวอ่อนที่วูบไหวเริ่มซ่อมแซมร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วแต่ในวินาถัดมา ปากยักษ์ที่ดูน่ากลัวนั้นก็งับลงมา กลืนกินบรากีผู้เล็กจ้อยและวิญญาณของอิดุนน์ที่อยู่ด้านหลังเขาเข้าไปทั้งหมดทั่วฟ้าดินตกอยู่ในความเงียบสงัดทันทีม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเล็กลง ในสายตาของเขา ซุนหงอคงที่อยู่ข้างๆ ตะโกนอะไรบางอย่างด้วยความโกรธเกรี้ยว จากนั้นก็หยิบกระบองทองขึ้นมาแล้วพุ่งออกไปเป็นลำแสง!ใต้ท้องฟ้า เมฆนหมุนวน สายฟ้าสีดำค่อยๆ จางหายไป หลังจากกลืนกินวิญญาณของบรากีและอิดุนน์แล้ว ปากยักษ์ในวังวนนั้นก็ค่อยๆ หดกลับขึ้นไปด้านบน เมฆสีตะกั่วที่ปกคลุมเหนือแอสการ์ดเริ่มจางลงอย่างเห็นได้ชัดไม่ว่าสัตว์ประหลาดนี้จะเป็นอะไรก็ตาม……มันกำลังจะจากไปแล้วแม้ว่าซุนหงอคงจะขี่เมฆพลิกกายพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างเต็มกำลัง ก็ยังไม่ทันความเร็วที่มันจางหายไปเตร๊ง!!!ในตอนที่ปากยักษ์นั้นกำลังจะ
