บหนึ่ง“ใช่หรือไม่……กิลกาเมช?”เสียงของซุนหงอคงราวกับทะลุผ่านความคิดของหลินชีเยี่ย ก้องกังวานตรงไปยังโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า!ในสวนที่เขียวชอุ่ม กิลกาเมชที่กำลังหลับตาพักผ่อนจิตใจก็ลืมตาขึ้น มองไปยังความว่างเปล่าเหนือศีรษะ“หืม?”กิลกาเมชค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ประกายสีม่วงเปล่งออกมาจากส่วนลึกของดวงตา เขากำหมัดแน่น แล้วเอ่ยเสียงเบา“จริงอย่างที่เจ้าว่า……หลินชีเยี่ย ข้า……จะออกไปข้างนอกสักหน่อย!”
