ยหลังของร่างกาย หรี่ตามองไปยังสัตว์ประหลาดที่กำลังเดินโซเซเข้ามา……“วาลี?”เมื่อมองเห็นรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาดนั้นชัดเจน บรากีอุทานด้วยความตกใจ“ทำไมถึงเป็นเจ้า?”สัตว์ประหลาดที่เต็มไปด้วยตุ่มเนื้อตรงหน้านี้ บรากีคุ้นเคยดี พวกเขารู้จักกันมาหลายปีแล้วในแอสการ์ด แม้ว่าความสัมพันธ์จะไม่ได้ดีมากนัก แต่ก็นับว่าเป็นสหายกันได้ในตอนนี้เมื่อเห็นคนคุ้นเคยในอดีตกลายเป็นสภาพแบบนี้ บรากีไม่อาจซ่อนความตกใจไว้ได้ เขาก้าวไปข้างหน้าเพื่อพยุงอีกฝ่าย อดไม่ได้ที่จะถาม “เจ้าเป็นอะไรไป?”ดวงตาแมลงสีแดงฉานกำลังเคลื่อนไหวบนผิวกายของวาลี ทำให้บรากีรู้สึกขนลุก เขาจับข้อมือของบรากีแล้วพูดตะกุกตะกักว่า “ฆ่าข้า……เร็ว……ฆ่าข้าซะ……”บรากียืนนิ่งอยู่กับที่ในตอนนั้น มือขวาของวาลีที่เต็มไปด้วยตุ่มเนื้อและดวงตาแมลง พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว คว้าไปที่ลำคอของบรากีราวกับคีมเหล็ก!บรากีเบิกตากว้าง เขาถอยหลังอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ร่างกายทิ้งเงาจางๆ ไว้ที่เดิม ในชั่วพริบตาก็ถอยไปไกลหลายร้อยเมตรมือขวาของวาลีคว้าไปในอากาศ แต่กลับจับได้แต่ความว่างเปล่าความเร็วขนาดนี้ทำให้แม้แต่บรากีเองก็ยังตั้งตัวไม่ทัน เขายืนงงงันอยู่ตรงนั้น ก้มมองขาทั้งสองข้างของตัวเองแล้วเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ“แปลกจัง… ความเร็วของข้ามันเร็วถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”บรากีเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่า หลังจากที่กฎเกณฑ์ของอิดุนน์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขาอย่างสมบูรณ์ พลังเ
