สีดำเหมือนเข็มลุกชันขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อนคนอื่นอาจมองไม่ออกถึงการโจมตีของซือเสี่ยวหนาน แต่เฟนริร์เข้าใจกฎเกณฑ์ของกลลวงเป็นอย่างดี ในชั่วขณะที่ผ่านมานั้น ซือเสี่ยวหนานใช้กลลวงเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ ในวินาทีที่มันกระโดดขึ้น เธอก็ใช้หมัดเดียวซัดมันกลับลงพื้นพลังอำมหิตสีดำพลุ่งพล่านรอบร่างขนาดเท่าภูเขาเล็กๆ มันคำรามเบาๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงเหมือนเตาหลอมเคลือบด้วยแสงประหลาด ปากใหญ่สีเลือดขนาดเท่าสนามฟุตบอลอ้าออก เขี้ยวอันน่าสะพรึงกลัวชี้ขึ้นฟ้า แล้วกัดกระชากอย่างแรง!ฉึก!!พร้อมกับการงับของปากยักษ์ของเฟนริร์ เพดานคุกใต้ดินมืดถูกฉีกขาดทันที รอยกัดอันน่าสยดสยองประทับอยู่กลางเวหา!รอยกัดนี้ทะลุผ่านไหล่ของซือเสี่ยวหนาน เลือดสีแดงสดพุ่งกระเซ็น พลังอำมหิตมหาศาลพุ่งทะลักออกมาจากรอยแยกในอากาศ เกือบจะท่วมท้นร่างของซือเสี่ยวหนานซือเสี่ยวหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่สีหน้าไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก เส้นด้ายสีดำพริ้วไหวในดวงตาของเธอ‘มันสามารถกัดทำลายอากาศได้จากระยะไกลขนาดนี้เลยเหรอ?’เมื่อเห็นภาพนี้ หัวใจของหลินชีเยี่ยก็เต้นแรงขึ้นทันที ไม่น่าแปลกใจที่โลกิตอนมีชีวิตอยู่ได้ทิ้งเฟนริร์ไว้ในคุกใต้ดินแม้แต่เทพหลักองค์อื่นก็ไม่ได้ทิ้งไว้……ด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ เทพหลักทั่วไปคงไม่สามารถควบคุมมันได้จริงๆในบรรดาสัตว์เทพทั้งหมดที่หลินชีเยี่ยได้เห็นมาจนถึงตอนนี้ พลังการต่อสู้ของเฟนริร
