แวดวงผู้เลื่อมใส“หาพวกเขาสองคนไม่เจอ……แล้วต่อไปเราจะทำยังไง?”อัศวินพาสมาชิกสมาคมปีศาจค้นหารอบๆ เมืองหิน แต่ก็ไม่พบร่องรอยของซือเสี่ยวหนานและเหลิ่งเซวียน“บางทีพวกเขาอาจมีธุระ ก็เลยไปก่อนแล้ว” อันชิงอวี๋ครุ่นคิด “แต่ว่า สภาพของซือเสี่ยวหนานตอนนี้ เธอน่าจะ……”เขาไม่ได้พูดประโยคที่เหลือออกมา เพราะไม่ว่าจะมองยังไง ซือเสี่ยวหนานก็ไม่น่าจะรอดชีวิตมาได้ หลังจากที่ได้รับเพรียกหาวิญญาณสองเท่าเข้าสู่ร่างกาย รวมถึงพันธวิญญาณหลังจากโลกิตายทุกคนเงียบไปนาน สีหน้าดูหนักอึ้ง“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาไว้อาลัย เรายังมีภารกิจที่ยังไม่เสร็จ” ทูตพิเศษคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างสงบ “โลกิตายแล้ว กำแพงระหว่างแวดวงผู้เลื่อมใสกับแอสการ์ดน่าจะพังทลายแล้ว……เราสามารถขึ้นไปได้เลย”“ใช่ จี้เนี่ยนกับชีเยี่ยยังอยู่ในแอสการ์ด ตอนนี้ที่นั่นคงวุ่นวายมาก”เฉาเยวียนพยักหน้า “พวกเรารีบไปกันเถอะ”ทุกคนออกเดินทาง มุ่งตรงไปยังช่องทางระหว่างแวดวงผู้เลื่อมใสและแอสการ์ดหลังจากวิ่งไปได้ไม่นาน ไป๋หลี่พั่งพั่งที่เดินอยู่ท้ายสุดพลันลื่นไถล แผ่นหินโบราณที่ไม่รู้ว่าอยู่มานานเท่าไหร่แล้วทันใดนั้นก็แตกออกเป็นรอยร้าวเล็กๆรอยร้าวเหล่านี้ประสานกันไปมา ยามแรกดูเหมือนไม่มีความหมายอะไร ราวกับเป็นเพียงรอยแตกจากการเหยียบย่ำ แต่หากเพ่งมองอย่างละเอียด จะสังเกตเห็นลวดลายที่แตกต่างออกไป……ไป๋หลี่พั่งพั่งเหลือบมองที่เท้าของตน สายตาพลันจับจ้อง“โอสถนิรันดร์?” เขายืนนิ่ง
