จะค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินโซเซไปทางปืนไรเฟิลที่ตกอยู่บนพื้นไม่ไกลในตอนนี้ หัวของโลกิกำลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็วด้วยเส้นใยสีดำที่ถักทอกัน พุ่งออกไปยังปืนไรเฟิลที่อยู่ตรงหน้าเหลิ่งเซวียน!ในหมอกสีเทาอมฟ้า ชายแขนเดียวและศีรษะที่ลอยอยู่ในอากาศ ต่างพุ่งไปยังปืนไรเฟิลที่อยู่ตรงกลางพร้อมกัน!เหลิ่งเซวียนกัดฟันแน่น ยาชูกำลังที่เขาซ่อนไว้ในปากแตกออก ความรู้สึกเย็นสดชื่นพุ่งเข้าสู่สมองในทันทียาชูกำลังนี้เป็นสิ่งที่เขาขอมาจากเทพหลอมศาสตรา สามารถทำให้คนลืมความเจ็บปวดได้ชั่วขณะ ปลดปล่อยพลังและความเร็วที่น่าทึ่งได้ในระยะเวลาสั้นๆความรู้สึกตื่นตัวที่ไม่เคยมีมาก่อนทำให้เขาลืมความเจ็บปวดบนร่างกายไปชั่วคราว เขากลิ้งตัวอย่างรวดเร็วและคว้าด้ามปืนไรเฟิลได้ก่อน!เขาคำรามเสียงต่ำ ยกปืนไรเฟิลขึ้นอีกครั้ง กระบอกปืนสีดำจ่อที่หน้าผากของโลกิที่เพิ่งมาถึงดวงตาของโลกิเบิกกว้าง!“ไอ้บัดซบเอ๊ย!!” เหลิ่งเซวียนสบถคำหยาบอย่างที่ไม่ค่อยทำ ก่อนจะเหนี่ยวไกอย่างแรง!กระสุนนัดที่หกถูกยิงออกไป ศีรษะของโลกิที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมระเบิดเป็นละอองเลือดเล็กๆ กระเซ็นใส่เสื้อผ้าสีดำของเหลิ่งเซวียน เขาราวกับกลายเป็นคนที่อาบน้ำด้วยเลือดแรงถีบกลับกดทับกระดูกของเขาในทันที เขาครางเบาๆ ร่างทั้งร่างลอยกระเด็นออกไปอีกครั้งเขาล้มลงบนทรายสีเหลืองอย่างรุนแรง แขนที่ขาดยังคงมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ย้อมพื้นทรายใต้ร่างให้กลายเป็นสีแดงฉาน เขาไอด้วยความเจ