ลินชีเยี่ยถามจั่วชิงด้วยความตื่นเต้นดีใจจั่วชิงยิ้มขมขื่น ยักไหล่แล้วพูดว่า “พวกเราไม่ได้หาเขาเจอหรอก……เขามาเองต่างหาก ตอนที่พวกเราไปถึงทางเข้าแอสการ์ด เขาก็อยู่ที่นั่นแล้ว”หลินชีเยี่ยชะงัก “เขารู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่?”“เขาบอกว่าเขาเจอมิคาเอลในหมอก มิคาเอลบอกเขาว่านายตกอยู่ในอันตราย และให้เขามาที่นี่”มิคาเอล?ในความคิดของหลินชีเยี่ยผุดใบหน้าทูตสวรรค์ที่งดงามสมบูรณ์แบบนั้นขึ้นมาทันทีจะว่าไป ตั้งแต่พวกเขาอยู่บนสวรรค์ หลังจากมิคาเอลออกไปไล่ล่าโอดิน ก็ไม่มีข่าวคราวของพระองค์อีกเลย……การที่โจวผิงเจอเขาครั้งนี้ เป็นเพียงความบังเอิญล้วนๆ หรือมีเหตุผลที่ลึกซึ้งกว่านั้น?แต่สิ่งที่แน่นอนคือ มิคาเอลรู้มานานแล้วว่าพวกเขาหนีออกจากนรกมาได้ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่บอกทางให้โจวผิงมาแอสการ์ดโจวผิงดูเหมือนจะได้ยินเสียงร้องเรียกของหลินชีเยี่ย เขาหันมามองแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน แต่ไม่นานสายตาของโจวผิงก็ตกอยู่ที่บาดแผลทั่วร่างของหลินชีเยี่ย“แปลว่า…” เขาขมวดคิ้ว มองไปยังเฮลาที่กำลังต่อสู้กับหน้ากากหวังอยู่ไม่ไกล“เป็นแกสินะ” โจวผิงเอ่ยเสียงเรียบ มือตบกล่องดำด้านหลังตึง!เสียงกระบี่ดังขึ้นอีกครั้ง แสงกระบี่สีทองเข้มพุ่งออกมาจากกล่องกระบี่ ฉีกมุมหนึ่งของบึงลึกยมโลกในพริบตา พุ่งตรงไปที่ใบหน้าของเฮลาม่านตาของเฮลาหดเล็กลงทันที ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็ว กระดูกสีขาวนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาจากบึงลึกยมโลกที่เธอผ่านไป กลายเป็
