งสัย ดังนั้นทั้งสองคนจึงแยกย้ายกันระหว่างทาง หลินชีเยี่ยยังคงซุ่มอยู่ข้างธอร์ต่อไป ส่วนซือเสี่ยวหนานไปดูที่ทะเลสาบอีกครั้งว่ามีจดหมายตอบกลับจากเหลิ่งเซวียนหรือไม่เมื่อหลินชีเยี่ยเดินเข้าใกล้ท้องพระโรงกว้างใหญ่โอ่อ่า เงาร่างของเทพหลายองค์ก็ปรากฏในสายตาของเขาเทพแห่งสงครามเทียร์ขมวดคิ้วแน่น ระหว่างคิ้วยังจับตัวเป็นน้ำค้างแข็ง ทั้งร่างดูอิดโรยอย่างยิ่ง คงเป็นเพราะการเดินทางไกลและการค้นหาในช่วงหลายวันนี้ ทำให้เขาเหนื่อยล้าไม่น้อยเมื่อเห็นหลินชีเยี่ยเดินเข้ามาจากประตู สายตาของเขาก็จ้องนิ่ง ร่างกายพลันเคลื่อนมาอยู่ตรงหน้า พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวพร้อมกับสายตาที่กดดันอย่างรุนแรง กระหน่ำลงมาบนหัวใจของหลินชีเยี่ย“ไมเยอร์ส… มือสังหารผู้นั้นไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย! เจ้าหลอกพวกเราหรือ?”“พอได้แล้วเทียร์!” ธอร์นั่งอยู่บนบัลลังก์ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า“นี่ไม่ใช่ความผิดของไมเยอร์ส คำทำนายของเขาแค่สามารถหาตำแหน่งที่มือสังหารผู้นั้นอยู่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนเท่านั้น พอพวกเราไปถึง เขาอาจจะฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บและจากไปแล้ว… เขาเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่เทพเจ้า”เทียร์จ้องตาหลินชีเยี่ยเขม็ง แล้วแค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะหันหลังเดินจากไป