ในชั่วขณะที่เห็นร่างทั้งสามนั้น บรากีพลันชะงักไปเขารู้จักร่างทั้งสามนั้นอย่างแน่นอนเทพีแห่งอดีต เอิร์ด เทพีแห่งปัจจุบัน เวอร์ดานดิ และเทพีแห่งอนาคต สกัลด์“บรากี?”เวอร์ดานดิเห็นบรากีที่วิ่งออกมาจากกระท่อมไม้อย่างทุลักทุเล ก็ชะงักเช่นกัน ดวงตาฉายแววสงสัย“เหตุใดถึงเป็นเขา?” เอิร์ดเอ่ยอย่างตกตะลึง “เขาหายตัวไปเป็นร้อยปีแล้วมิใช่หรือ……”เวอร์ดานดิหันไปหาสกัลด์ที่ถักเปียสองข้าง “เป็นเขาหรือ?”ดวงตาสีดำสนิทเพ่งพินิจบรากีเป็นเวลานาน ก่อนจะพยักหน้าหนักแน่น“อืม เป็นเขา!”เวอร์ดานดิและเอิร์ดสบตากัน หลังจากนั้นเอิร์ดก็เข้าใจทันที เธอพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นเริ่มจ้องมองบรากีเพื่อสอดส่องอดีตของเขาครู่หนึ่งผ่านไป เธอร้องอุทานแผ่วเบา“เกิดอะไรขึ้น?” เวอร์ดานดิเอ่ยถาม“อดีตของเขาในช่วงร้อยปีนี้……ข้ามองไม่เห็น?” ดวงตาของเอิร์ดเต็มไปด้วยความสงสัย “เขาเหมือนกับหลินชีเยี่ยที่อดีตบางส่วนถูกหมอกปกคลุม แม้แต่ข้าก็มองไม่เห็นว่าในร้อยปีนี้เขาได้ประสบอะไรมาบ้าง……”เวอร์ดานดิขมวดคิ้วเล็กน้อย“สามเทพี?” เมื่อเห็นพวกเธอ ดวงตาของบรากีพลันฉายแววยินดีเขารีบวิ่งเข้าไปหา พูดกับเทพีทั้งสามว่า “สามเทพี! ช่วยข้าด้วย! ข้าหาอิดุนน์ ภรรยาของข้าไม่เจอ! พวกท่านรู้หรือไม่ว่านางอยู่ที่ไหน?”เมื่อได้ยินคำถามนี้ ใบหน้าของเทพีทั้งสองก็ปรากฏความตกตะลึงสกัลด์เอียงศีรษะด้วยความสงสัย ราวกับไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอะไร “พี่หญิงอิดุนน
