ลของเธอฉีกขาดแล้ว”ซือเสี่ยวหนานเพิ่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดรุนแรงที่แล่นมาจากหน้าท้อง เมื่อครู่เธอเคลื่อนไหวแรงเกินไป ทำให้แผลที่พันไว้ฉีกขาดทั้งหมด“นอนลงเถอะ ฉันจะพันแผลให้ใหม่” หลินชีเยี่ยพูดอย่างจนปัญญาขณะมองซือเสี่ยวหนานที่กำลังกัดฟันแน่นโดยไม่ส่งเสียงร้อง“เอ่อ… ชีเยี่ย ฉันพันแผลเองได้”“เธอไม่รู้หรอกหรือว่าบาดแผลของเธอสาหัสแค่ไหน?” หลินชีเยี่ยส่ายหัว “ไม่ต้องกังวล ไม่ใช่ฉันที่จะพันแผลให้เธอ แต่เป็นมัน”หลินชีเยี่ยยื่นมือชี้ไปที่เท้าของตัวเองซือเสี่ยวหนานมองตามไป เห็นมัมมี่ตัวน้อยที่ดูโง่เขลากำลังกอดขาของหลินชีเยี่ยแน่น ตอนนี้เมื่อได้ยินหลินชีเยี่ยเรียก มันก็เอียงหัวอย่างสงสัย
