งเสียดายเล็กน้อย[เป้าหมายของเราครั้งนี้ไม่ใช่แค่โลกิคนเดียว] จั่วชิงพูดอย่างจริงจัง [เป้าหมายของเรา……คือทั้งแอสการ์ด! ในการต่อสู้ระหว่างอาณาจักรเทพ จอกศักดิ์สิทธิ์อาจจะใช้ได้ผลจริง แต่การหวังจะใช้มันตัดสินชี้ขาดโดยตรง คงไม่ง่ายขนาดนั้น]หลินชีเยี่ยพยักหน้า “จอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแค่ตัวช่วย ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการกระทำของคน”[อ้อใช่] จั่วชิงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ [ชีเยี่ย หน้ากากหวังฝากฉันมาบอกนายหน่อย]“หน้ากากหวัง? บอกอะไรครับ?”“เขาบอกว่า……เทพที่สามารถเร่งกระแสเวลาให้เร็วขึ้นอย่างมาก เขาสืบหาให้นายได้แล้ว”เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินชีเยี่ยกฤ็รู้สึกสะท้านในใจ ในสมองของเขาปรากฏภาพใบหน้าที่หลับใหลของเจียหลานขึ้นมาทันทีตั้งแต่ก่อนกลับต้าเซี่ย หลินชีเยี่ยก็ได้ขอให้หน้ากากหวังช่วยตามหาร่องรอยของเทพที่สามารถปลุกเจียหลานให้ตื่นขึ้นมาก่อนกำหนด บัดนี้ผ่านมานานขนาดนี้ ในที่สุดก็มีเบาะแส…‘นี่หมายความว่าเจียหลานใกล้จะตื่นขึ้นมาแล้วใช่ไหม?’“อยู่ที่ไหนครับ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างร้อนรน “เทพเจ้าที่ควบคุมกฎแห่งการไหลของเวลา ในโลกนี้มีเพียงองค์เดียว นั่นคือเทพปกรณัมนอร์ส หนึ่งในสามเทพีแห่งโชคชะตา เทพธิดาแห่งอนาคต ‘สกัลด์’”“สามเทพีแห่งโชคชะตา… สกัลด์” หลินชีเยี่ยพึมพำชื่อนั้น แล้วยิ้มอย่างจนใจ “ดูเหมือนว่าการเดินทางไปแอสการ์ดครั้งนี้ ผมคงหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว”“พวกคุณคุยกันเสร็จแล้วหรือยัง? วิทยุสื่อสารของฉันกำล
