ังจะทนไม่ไหวแล้ว” จี้เนี่ยนรีบพูดขึ้นเมื่อสังเกตเห็นว่าเสียงรบกวนในวิทยุสื่อสารดังขึ้นเรื่อยๆ[สถานการณ์โดยรวมก็เป็นแบบนี้] จั่วชิงสูดหายใจลึก แล้วพูดอย่างจริงจังว่า [ต้าเซี่ยจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์อีกครั้งในสงครามครั้งนี้ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพวกนายแล้ว การเดินทางจากต้าเซี่ยไปแอสการ์ดต้องใช้เวลา เมื่อพวกนายตั้งหลักที่แอสการ์ดได้แล้วและกำหนดเวลาลงมือได้แน่นอน ต้องติดต่อฉันผ่านวิทยุสื่อสารล่วงหน้าหนึ่งวัน จากนั้นพวกนายแค่ทำภารกิจของตัวเองตามแผนให้สำเร็จก็พอ… ส่วนที่เหลือฝากไว้กับต้าเซี่ย]เมื่อจั่วชิงพูดจบ เวลาการใช้งานของวิทยุสื่อสารพิกเซลก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ เสียงรบกวนมากมายดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร สะท้อนก้องในหมอกหนาหลินชีเยี่ยวางวิทยุสื่อสารลงอย่างเงียบๆ หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ก็ถอนหายใจยาว“เป็นอะไรเหรอ?”“ไม่มีอะไร… แค่รู้สึกว่า มีแรงกดดันมากหน่อย” หลินชีเยี่ยพูดอย่างขมขื่น “มันเกี่ยวข้องกับอนาคตของต้าเซี่ยในสงคราม ถ้าสุดท้ายผมล้มเหลว……”“อย่าคิดในแง่ลบสิ นายคือหลินชีเยี่ยนะ! อีกอย่าง ยังมีฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ?” จี้เนี่ยนตบอกตัวเองแล้วพูดอย่างองอาจ “วางใจได้ เรื่องก่อกวนแบบนี้ ประธานคนนี้ถนัดที่สุด”หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อย สายตาตกลงบนวิทยุสื่อสารพิกเซลในมือของตัวเอง ในชั่วขณะนั้น รู้สึกว่ามันช่างหนักอึ้งเหลือเกิน
