้น”จี้เนี่ยนถอนหายใจ หยิบวิทยุสื่อสารแบบพิกเซลออกมาจากอก “เมื่อวานนี้เอง จั่วชิงติดต่อมาหาฉันเอง”“เขาว่ายังไงบ้าง?”“นายถามเขาเองก็รู้แล้ว เหตุผลหนึ่งที่เขาติดต่อมาหาฉันก็เพื่อจะหาตัวนายนั่นแหละ”“ผู้บัญชาการจั่วอยากพบผมเหรอ?”หลินชีเยี่ยรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หน่วยของเขาเข้ามาในหมอกเพื่อปฏิบัติภารกิจ แต่การที่ผู้บัญชาการจั่วต้องการติดต่อเขาด้วยตัวเองระหว่างภารกิจ นี่เป็นครั้งแรกหลินชีเยี่ยรับวิทยุสื่อสารแบบพิกเซลมา ลังเลครู่หนึ่งก่อนกดปุ่ม“……ผมหลินชีเยี่ยครับ”ซ่า~ ซ่า~ ซ่า~เสียงรบกวนเบาๆ ดังออกมาจากวิทยุสื่อสารหลินชีเยี่ยถือวิทยุสื่อสารนั่งอยู่บนเมฆพลิกกาย รอเป็นเวลานาน อีกฝั่งของวิทยุสื่อสารก็ยังไม่มีการตอบกลับคณะที่เขากำลังจะพูดอีกครั้ง เสียงที่ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยก็ดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร[หลินชีเยี่ย ฉันจั่วชิง]ดวงตาของหลินชีเยี่ยสว่างวาบขึ้น “ผู้บัญชาการจั่ว คุณตามหาผมเหรอครับ?”[อืม… เมื่อวานได้ยินจี้เนี่ยนบอกว่านายไปแย่งชิงคลังสมบัติกษัตริย์กับเทพเจ้าของโอลิมปัสมา เป็นยังไงบ้าง?ปลอดภัยดีไหม?]“ก็ดีครับ หนีกลับมาได้ครบทั้งสามสิบสอง” หลินชีเยี่ยยิ้มอย่างจนปัญญา[ดีแล้ว] จั่วชิงเงียบชั่วครู่ แล้วพูดต่อว่า [เมื่อเร็วๆ นี้ นายรู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ของเหล่าเทพนอร์สบ้างไหม?]หลินชีเยี่ยตกใจ “เทพนอร์ส? พวกเขาเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”[ดูเหมือนว่านายจะยังไม่รู้อะไรเลย… ง
