ำให้ตัวเองในอดีตปรากฏขึ้นมาอีกครั้งเหรอ?!”กิลกาเมชไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่จ้องมองเหรียญดาราที่หมุนไม่หยุด แล้วค่อยๆ หลับตาลงลมแรงพัดมาจากที่ไหนสักแห่ง พัดฝุ่นและเศษหินบนพื้นขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวพลันระเบิดออกมาจากความว่างเปล่าเบื้องหน้าเหรียญดารา!ร่างสูงสง่าค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากแสงสีฟ้าอ่อน กษัตริย์หนุ่มผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมและสง่างาม ก้าวออกมาจากซากปรักหักพังอย่างช้าๆเขายืนอกผายไหล่ผึ่ง แสงสีทองเปล่งประกายจากมงกุฎที่ไร้ที่ติ ฉลองพระองค์สีเทาทองอันงดงามสะบัดพลิ้วในสายลมแรง แผ่รัศมีของทรราชที่ทำให้ใจสั่นสะท้าน!ใบหน้าของเขาเหมือนกับกิลกาเมชในโรงพยาบาลแทบจะทุกกระเบียดนิ้ว ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือใบหน้านี้ดูเหมือนจะอ่อนเยาว์กว่าและดวงตาเปล่งประกายดุดันและคมกริบ ราวกับดาบคมกริบที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วนทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวเพียงแค่มองเห็นเขาก็คือกิลกาเมชเช่นกัน เขาคือวีรกษัตริย์ในยุครุ่งเรืองของอาณาจักรอูรุกเมื่อนับพันปีก่อน!กิลกาเมชในร่างวิญญาณ เมื่อเห็นร่างของกษัตริย์ที่คุ้นเคย ดวงตาฉายแววคิดถึงวีรกษัตริย์ที่ก้าวออกมาจากความทรงจำ เริ่มมองไปรอบๆ ดวงตาของเขาแสดงความสงสัย จากนั้นราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ “เป็นเหรียญดารา……ใครกันที่ใช้เหรียญดาราเรียกข้าออกมาจากความทรงจำ?”“ข้าเอง” เสียงของกิลกาเมชดังมาจากด้านหลังวีรกษัตริย์หันไปมองบนซากปรักหักพังของเมืองอูรุก เสื้อคลุมส
