ิ่งที่ทำให้หลินชีเยี่ยตกตะลึงที่สุดคือ ขณะที่ชายฉกรรจ์เหล่านี้กำลังร้องเพลงและเต้นระบำ กาทองคำที่ลอยอยู่กลางเวหาดูเหมือนจะตื่นเต้น มันส่ายร่างกายอย่างกระตือรือร้น ราวกับกำลังให้กำลังใจและเชียร์พวกชายฉกรรจ์อยู่ซ่า!เมื่อการเคลื่อนไหวของกาทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหล้าสีกุหลาบก็พุ่งทะลักออกมาจากปากกาอย่างบ้าคลั่งราดลงบนแอ่งน้ำที่แห้งผาก ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นบึงสุรากลิ่นหอมของเหล้าที่ชวนเมามายแผ่กระจายไปทั่วอากาศ บรรดาชายฉกรรจ์ที่กำลังร้องรำอยู่ริมแอ่งน้ำต่างกลืนน้ำลายไม่หยุด ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแสนยินดีเมื่อจังหวะสุดท้ายจบลง เหล่าชายฉกรรจ์ก็หยุดเคลื่อนไหวพร้อมกัน พากันหายใจหอบอย่างหนักกาทองคำกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น ราวกับกำลังปรบมือให้พวกเขา และทุกครั้งที่กระโดด เหล้ารสเลิศก็จะกระเซ็นออกมาในปริมาณที่มากขึ้น“น้อมส่งเทพสุรากลับด้วยความเคารพ!”บรรดาชายฉกรรจ์โค้งคำนับให้กาทองคำโดยพร้อมเพรียงกัน เหล่าลิ่วซึ่งคอยดูแลให้ไฟลุกอยู่ตลอด รีบเหยียบดับไฟอย่างรวดเร็ว กาทองคำหมุนวนในอากาศครึ่งรอบด้วยความรู้สึกเป็นสุข ก่อนจะกลับเข้าไปในถ้ำของมันเมื่อกาหายไป เหล่าชายฉกรรจ์ก็ระเบิดเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี พวกเขาขนถังเปล่าลงมาจากรถเข็นไม้ และรีบตักเหล้าจากแอ่งใส่ถังอย่างรวดเร็ว“กาเหล้าที่จะเทเหล้าออกมาเมื่อตื่นเต้น… นี่ก็เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านกิลกาเมชเก็บรวบรวมมาในสมัยก่อนหรือ?”หลินชีเยี่ยได้เห
