หลินชีเยี่ยจำได้ว่า กิลกาเมชเคยบอกว่า การต่อสู้สามารถทำให้เขารักษาสติได้ตอนนี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่สามารถทำให้เขารักษาสติได้อาจไม่ใช่แค่การต่อสู้เท่านั้น……สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือความเจ็บปวดในสถานการณ์ที่ความทรงจำถูกบิดเบือนและไม่สามารถแยกแยะระหว่างความจริงกับจินตนาการได้ ความเจ็บปวดคือ ‘สมอ’ ที่ยึดจิตสำนึกของกิลกาเมชไว้ สามารถดึงเขาออกจากความทรงจำที่เป็นภาพลวงตาและกลับสู่ความเป็นจริงได้“กิลกาเมช” หลินชีเยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”กิลกาเมชค่อยๆ ลุกขึ้นจากหลุมลึกบนพื้น เสื้อคลุมสีเทายาวเต็มไปด้วยฝุ่น เขาก้มมองมือทั้งสองข้างของตัวเองดวงตาฉายแววเจ็บปวด“ข้า……ข้าเห็นประชาชนของอูรุกอีกแล้ว”“ประชาชนของอูรุกเหรอ?” หลินชีเยี่ยชะงัก “พวกเขากำลังทำอะไร?”“……ถูกสังหาร”กิลกาเมชสูดหายใจลึก “เทพเจ้าและสัตว์ประหลาดในสุเมเรียนบุกเข้ามาในเมืองจากทุกทิศทาง สังหารประชาชนอูรุกอย่างบ้าคลั่ง ข้ากำลังต่อสู้กับเทพเจ้าองค์หนึ่งในนั้น แต่กลับไม่สามารถเอาชนะเขาได้……”หลินชีเยี่ยหันไปมองซุนหงอคงในความทรงจำที่สับสนของกิลกาเมช คู่ต่อสู้ของเขาคือเทพเจ้าในระบบเทพสุเมเรียน แต่ในความเป็นจริง คนที่ต่อสู้กับเขาคือซุนหงอคงดูเหมือนว่าความทรงจำปลอมๆ ของเขาจะสอดคล้องกับการกระทำในโลกแห่งความเป็นจริงอย่างนั้นเหรอ?ซุนหงอคงจ้องมองกิลกาเมชด้วยดวงตาที่ซับซ้อนเป็นเวลานาน แล้วพูดเบาๆ ว่า“ถ้าอยากต่อสู้อีก ก็เรียก
