่ทันตั้งตัวหรือ? ไม่เหมือนนิสัยของติกิคิงเลย?”“จะเป็นไปได้ไหมว่าช่วงนี้โดนพี่ลิงกดดันมาตลอด จนทำให้สภาพจิตใจพังไปแล้ว?”“ฉันว่าไม่น่าใช่นะ……”“……”หลินชีเยี่ยทั้งคอยสังเกตการต่อสู้ระหว่างซุนหงอคงกับกิลกาเมช ทั้งฟังการสนทนาของผู้ช่วยพยาบาลรอบข้างขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆสถานการณ์การต่อสู้ไม่ได้แตกต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก กิลกาเมชยังคงอยู่ในสถานะเสียเปรียบตลอด แต่มีความแตกต่างเล็กน้อยคือครั้งนี้วิธีการโจมตีของเขารุนแรงผิดปกติ อาจจะเรียกได้ว่าบ้าคลั่ง ราวกับต้องการเอาชีวิตเป็นเดิมพันกับซุนหงอคงแม้สีหน้าของซุนหงอคงจะดูเคร่งเครียด แต่การออกหมัดกลับมั่นคงอย่างยิ่ง เหมือนภูเขาสูงตระหง่านท่ามกลางพายุ ไม่ว่ากิลกาเมชจะโจมตีอย่างไร ก็สามารถรับมือได้อย่างมั่นคงในที่สุด พร้อมกับเสียงดังทุ้มร่างของกิลกาเมชก็ลอยกระเด็นออกไปวันนี้ ซุนหงอคงก็ยังคงเป็นผู้ชนะอีกครั้งเมื่อเห็นว่าทั้งสองฝ่ายได้ผลแพ้ชนะแล้ว หลินชีเยี่ยก็ลุกขึ้นจากที่นั่งทันที เดินไปยังจุดที่กิลกาเมชล้มลง พร้อมกับบรากีที่อุ้มพิณไว้ด้วยท่าทางกังวลใจ สนามหญ้าที่เต็มไปด้วยรอยร้าวค่อยๆ ฟื้นฟู กิลกาเมชล้มลงบนพื้น ดวงตาทั้งสองจ้องมองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ขมวดคิ้วแน่น บางครั้งก็สับสน บางครั้งก็ดิ้นรน“……ผู้ใดกล้ามาทำร้ายอูรุก ข้าจะฆ่ามันเอง!”“ชะตากรรมของอูรุกอยู่ในมือของข้าและประชาชนเท่านั้น พวกเทพเจ้า หากกล้ามายุ่งสักคน ข้าก็จะฆ่ามัน……”“ไม่ ไม่ใช่……อ
