เด็กทั้งสามคนนี้มีธุระบางอย่างที่ต้องทำจริงๆ แต่รายละเอียนั้นเกี่ยวข้องกับความลับของประเทศ ตอนนี้ยังไม่สามารถบอกได้”“ความลับของประเทศ……ฮึ!”ผู้เฒ่าหลิวมองดูหลินชีเยี่ย สายตาของเขายิ่งซับซ้อนขึ้น “หลังจากเหตุเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุในปีนั้นเจ้าหนูเสิ่นก็ดูแปลกไป ต่อมาเขาบอกว่าจะไปเข้ากองทัพก็มีจุดน่าสงสัยมากมายพวกคุณที่มาเยี่ยมก็เหมือนกัน ฉันถูกพวกอันธพาลล้อมไว้ วันรุ่งขึ้นพวกมันก็มาขอขมาด้วยแขนขาที่หายไป หลี่กรุ๊ปพยายามบังคับให้พวกเราย้ายบ้าน ฟ้ายังไม่ทันสางก็ถูกคนมาฆ่าทั้งตระกูล เจ้าหนูเสิ่นไปอยู่กับพวกคุณ สี่ปีไม่เคยกลับมาเลย ตอนนี้พวกคุณจะมาพาเด็กพวกนี้ไปอีก……พวกคุณจะเอาชีวิตคนแก่อย่างฉันเหรอ?!”ผู้เฒ่าหลิวยิ่งพูดยิ่งหัวใจเต้นรัว เขายกมือที่สั่นเทาขึ้นทั้งสองข้าง แล้วตบลงบนหน้ารถลินคอล์นอย่างแรงปัง! ปัง!ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด!เขาจ้องมองหลินชีเยี่ย เปิดริมฝีปากที่แห้งผาก แล้วเอ่ยเสียงแหบพร่า“บอกฉันมา……พวกคุณเป็นใครกันแน่?!”เสียงของผู้เฒ่าหลิวก้องกังวานในอากาศ ทุกคนในรถรวมถึงหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ นอกรถ ต่างตกอยู่ในความเงียบพร้อมกันหลังจากผ่านไปนานหลินชีเยี่ยจึงค่อยๆ เอ่ยปาก “ผู้อำนวยการหลิว ตัวตนของพวกเราเป็นความลับของประเทศไม่สามารถเปิดเผยได้……แต่พวกเราไม่ใช่คนไม่ดีแน่นอน พวกเราก็เป็นทหารเช่นกัน เพียงแต่กำลังปกป้องประเทศนี้ด้วยวิธีที่คนทั่วไปไม่อา
