อุ้มจิ้งจอกเล็กขึ้นมาจากใบไม้ร่วง
หูของจิ้งจอกเล็กมีสีส้มแดงแต้มอยู่หนึ่งจุด ดูเหมือนจะเป็นลูกผสมของจิ้งจอกขาวกับจิ้งจอกแดง ตอนที่ถูกเซียวเหยียนอุ้มขึ้นมา ก็ใช้กรงเล็บเล็กๆ ผลักไส ดิ้นรนขัดขืนทันที
เซียวเหยียนวางมันไว้บนมือ มองไปรอบๆ แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของจิ้งจอกใหญ่ เจ้าตัวเล็กนี่หรือว่าจะแอบหนีออกมาจากรังเอง?
เซียวเหยียนเห็นท่าทางเช่นนั้น ก็วางมันลงบนพื้นอีกครั้ง รอให้พ่อแม่ของมันมาหามัน
จิ้งจอกเล็กคลานอย่างยากลำบากในใบไม้ร่วง เล็กเกินไป การเคลื่อนไหวก็ช้าต้วมเตี้ยม ไม่คล่องแคล่วเลยแม้แต่น้อย
เซียวเหยียนยิ้มๆ ก็ไม่ได้สนใจ กลับไปตกปลาต่อที่ริมทะเลสาบ
ไม่นานนัก เงาร่างหนึ่งก็บินกลับมา ก็คือเซียวหย่วนซานนั่นเอง
เซียวเหยียนพอมองเขาสองมือเปล่า ก็รู้ว่าตามหามังกรอสูรล้มเหลวแล้ว ครึ่งปีมานี้ท่านปู่ก็หามานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เห็นได้ชัดว่ามังกรอสูรนั่นก็ระมัดระวังและเจ้าเล่ห์อย่างยิ่ง ท้ายที่สุดแล้วสามารถฝึกฝนจนถึงระดับที่ถูกเซียวหย่วนซานหมายตาไว้ได้ อย่างน้อยก็มีอายุหลายพันปีแล้ว
“หึ”
เมื่อเห็นท่าทางยิ้มร่าของเซียวเหยียน เซียวหย่วนซานก็แค่นเสียงเย็นชาอย่างไม่สบอารมณ์ สะบัดแขนเสื้อกล่าว “แล้วเ
