บคุมเส้นใยแมงมุม เอ่ยปากอย่างร้อนรนพูดได้เพียงครึ่งประโยค ปากของเขาก็ถูกปิดราวกับมีคนรูดซิป ไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้อีกระดับของรูบิคโกลาหลและอาจูไม่สูงนัก หลินชีเยี่ยเพียงแค่ใช้ [จั่นไป๋] ฉีกพื้นที่ออก ก็สามารถหลบหนีได้อย่างรวดเร็ว พลังจิตของเขากวาดผ่านรอบๆ ผลปรากฏว่านอกจากผู้ช่วยพยาบาลขั้นอนันต์ไม่กี่คนแล้ว คนอื่นๆ ล้วนถูกควบคุม และหันมาร่วมมือกับสิ่งลี้ลับท้องถิ่นของเมืองหลินเจียง เริ่มต่อสู้กับตัวเขาเองผู้ช่วยพยาบาลขั้นอนันต์เหล่านั้น ร่างกายก็เริ่มบิดเบี้ยวอย่างผิดปกติจนไม่สามารถควบคุมได้ ราวกับมีคนกำลังดึงเส้นด้ายที่มองไม่เห็น กำลังแย่งชิงการควบคุมร่างกายของพวกเขาสีหน้าของหลินชีเยี่ยเคร่งเครียด เขาส่งผู้ช่วยพยาบาลทั้งหมดกลับโรงพยาบาลทันที“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะฆ่าสิ่งลี้ลับพวกนี้ให้หมด ดูซิว่าแกจะทนได้นานแค่ไหน?”เขาถือ [จั่นไป๋] ด้วยมือเดียว เงาสีดำของราตรีแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ใต้เท้า ท้องฟ้าที่มืดครึ้มอยู่แล้วยิ่งมืดลงอย่างเห็นได้ชัดหลินชีเยี่ยยืนอยู่กลางตรอก ปลดปล่อยพลังกดดันขั้นอนันต์ออกมาทั้งหมด ในดวงตาทั้งสองข้าง เปลวไฟสีทองเหมือนเตาหลอมลุกโชนขึ้นสิ่งลี้ลับในเมืองหลินเจียง อย่างมากก็แค่ขั้นพิภพ แม้จะไม่ยืมพลังของผู้ช่วยพยาบาล การฆ่าพวกมันทั้งหมดก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังจะถือดาบออกไปฆ่า เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!สายฝนที่กำลังเทลงมาจากท้องฟ้า พ
