ลันเริ่มหมุนวนรอบตัวหลินชีเยี่ย ราวกับถูกไม้กายสิทธิ์ที่มองไม่เห็นควบคุมในชั่วพริบตาก็รวมตัวกันเป็นสายน้ำวนที่คดเคี้ยว!หลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง เขากำลังจะขยับตัว แต่ร่างกายกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกเทตะกั่วเข้าไป เหมือนมีพลังที่มองไม่เห็นกำลังบีบรัดกล้ามเนื้อ พยายามควบคุมร่างกายของเขาไว้ในขณะเดียวกัน เลือดของหลินชีเยี่ยไหลเวียนช้าลงเรื่อยๆ สมองขาดเลือด เริ่มรู้สึกเวียนศีรษะและตาพร่ามัวเขาไม่เพียงแต่สามารถควบคุมสิ่งลี้ลับได้เท่านั้น แต่ยังสามารถควบคุมสสารและร่างกายมนุษย์ได้ด้วย?!ความคิดนี้แวบผ่านเข้ามาในหัวของหลินชีเยี่ยราวกับจะยืนยันความคิดของเขา พื้นดินใต้เท้ารวมตัวกันเป็นมือใหญ่คู่หนึ่ง เข้าคว้าข้อเท้าของหลินชีเยี่ยอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าหลินชีเยี่ยที่ร่างกายแข็งทื่อถูกมือคู่นี้ควบคุมไว้อย่างไม่ทันตั้งตัว กระแสน้ำวนพุ่งมาหา กลายเป็นมวลน้ำล้อมรอบหลินชีเยี่ยเอาไว้สิ่งลี้ลับจากทุกทิศทางพุ่งเข้ามารุมล้อมหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่น พลางส่งเสียงฮึดฮัดแสงของเวทย์แปลงกายวาบขึ้นบนร่างเขา ร่างกายเปลี่ยนเป็นมังกรน้ำแข็งยักษ์ หลุดพ้นจากพันธนาการของพื้นดินและกระแสน้ำ ก่อนจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!“ซ่อนหัวซ่อนหางมานานแล้ว……ก็น่าจะโผล่หน้าออกมาให้เห็นบ้างสิ?” มังกรน้ำแข็งยักษ์กลับคืนร่างเป็นหลินชีเยี่ยอีกครั้ง เขากำด้ามของ [จั่นไป๋] ไว้แน่น มือเปล่งประกายสีทองเขาหลับตา พลิกมือเหวี่ยงดาบ [จั่นไป๋] ออกไป!ด้
