ดงก็เปิดขึ้นที่หว่างคิ้วของหลินชีเยี่ย!ในสายตาของหลินชีเยี่ย ทุกอย่างรอบตัวไหลย้อนกลับอย่างรวดเร็ว ม่านอดีตค่อยๆ เปิดออกภายใต้การจ้องมองของดวงตาสีแดงฉาน……ในชั่วพริบตา เวลาก็ถูกย้อนกลับไปยังช่วงที่งานเลี้ยงเพิ่งเริ่มต้นไม่นาน คฤหาสน์ ผนัง เพดาน เฟอร์นิเจอร์ ทุกอย่างกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดังเดิม รอยเท้ามากมายปรากฏขึ้นบนพื้นอย่างรวดเร็ว แก้วไวน์คริสตัลลอยเคว้งคว้างในอากาศ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นจับพวกมันเคลื่อนไหวไปมาในงานเลี้ยง[เนตรพยากรณ์] ของเฮยถงไม่สามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตได้โดยตรง เมื่อคืนเจียงเอ่อร์ก็แฮ็กกล้องวงจรปิดในบริเวณนี้ทั้งหมด ทำให้ไม่สามารถย้อนดูภาพจากกล้องวงจรปิดได้ ดังนั้นหลินชีเยี่ยจึงทำได้เพียงคาดเดาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจากการเคลื่อนไหวของวัตถุเหล่านี้เท่านั้นไม่นานนัก สายตาของหลินชีเยี่ยก็จับจ้องไปที่แก้วไวน์ใบหนึ่งที่กำลังลอยขึ้นบันได แก้วไวน์ใบนั้นลอยอยู่ริมผนังชั้นสองสักพัก จากนั้นก็ตกลงสู่พื้นแตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย รอยเท้าบนชั้นหนึ่งหยุดชะงักพร้อมกัน ดูเหมือนว่าแขกเหล่านั้นกำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นบนชั้นสองหลินชีเยี่ยรู้ดีว่านั่นเป็นเพราะเขาใช้ความสามารถ [จั่นไป๋] ลากหลี่เจียนไป๋ลงไปยังห้องเก็บไวน์ใต้ดินไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ทางเข้าห้องเก็บไวน์ก็เปิดออก รอยเท้าหนึ่งเดินโซเซขึ้นมาบนพื้น กำลังจะเดินเข้าไปในคฤหาสน์ ทันใดนั้นไม้กระบองท่อนใหญ่ก็ลอยขึ้นมาด
