?”“ก็คือ……รู้สึกเหมือนมีพลังอันธพาลหนาแน่นน่ะ?”“พลังอันธพาลหนาแน่น?” เฉาเยวียนตกใจ มองออกไปข้างทางอย่างพินิจพิเคราะห์ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเข้าใจแจ่มแจ้ง “จริงด้วย เมืองหลินเจียงมีสาวสวยเยอะ แต่งตัวก็ค่อนข้างโป๊”ไป๋หลี่พั่งพั่งมุมปากกระตุก “ผมไม่ได้หมายถึงพลังอันธพาลแบบนั้น แต่หมายถึงด้านฮวงจุ้ยต่างหาก!”“นายเริ่มเข้าใจเรื่องฮวงจุ้ยของลัทธิเต๋าตั้งแต่เมื่อไหร่?” เฉาเยวียนถามอย่างสงสัย“เอ่อ… ก็แค่คิดเอาเองเล่นๆ น่ะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งตอบอย่างคลุมเครือหลินชีเยี่ยหลับตาลงชั่วครู่ แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า“ในขอบเขตการรับรู้ของพลังจิตของฉัน ในเมืองไม่มีอะไรผิดปกติ……ไม่มีสิ่งลี้ลับแม้แต่ตัวเดียว นายอาจจะคิดมากไปหรือเปล่า?”ไป๋หลี่พั่งพั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง ขมวดคิ้วแน่นขึ้น แล้วหันกลับมาก้มหน้าครุ่นคิด‘พลังและผลบุญของฉันยังไม่กลับคืนมา……หรือว่าจะมองผิดไปจริงๆ?’“ช่วงนี้สภาพอากาศของเมืองหลินเจียงไม่ค่อยดีจริงๆ” เลขาซุนรีบเตือน “ผมได้เตรียมร่มไว้ให้ทุกท่านแล้ว เดี๋ยวอย่าลืมนำติดตัวไปด้วยนะครับ”หลังจากขับรถลงจากทางด่วนไปประมาณชั่วโมงกว่า รถก็จอดข้างถนนในย่านห่างไกลหลินชีเยี่ยถือร่มลงจากรถ ตรงหน้าเป็นอาคารที่พักอาศัยเตี้ยๆจากตำแหน่งทางภูมิศาสตร์แล้ว ที่นี่น่าจะเป็นชานเมืองของเมืองหลินเจียงไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ เดินตามหลินชีเยี่ยไป สายตากวาดมองไปรอบๆ“ใช่ที่นี่จริงๆ เหรอ? ทำไมดูเห
