เนี่ยน ผมยังชอบหน่วยม่านราตรีมากกว่า” อันชิงอวี๋ยิ้มขออภัยดูเหมือนจี้เนี่ยนจะรู้สึกถึงสายตาอันตรายของหลินชีเยี่ย จึงยักไหล่อย่างจนใจ ล้มเลิกความคิดที่จะลักพาตัว แต่ก็ยังยื่นมือตบไหล่ของอันชิงอวี๋แล้วกล่าว“ไม่เป็นไร เมื่อมีเวลาว่างแล้วไปเยี่ยมชมยูโทเปียกับฉันก็ดี สมาคมปีศาจยินดีต้อนรับนายเสมอ……อ้อใช่ ที่นั่นของเราไม่มีอะไรมาก แต่มีซากศพของสิ่งลี้ลับที่ทรงพลังมากมายเท่าที่นายต้องการ นายจะผ่าชำแหละอย่างไรก็ได้ มีให้เพียงพอแน่นอน!”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของอันชิงอวี๋ก็สว่างวาบขึ้นทันที“ครับ!”หลินชีเยี่ยคิดในใจว่าแย่แล้ว กลยุทธ์การล่อลวงด้วยซากศพของจี้เนี่ยนนั้นตรงใจอันชิงอวี๋พอดีเขากำลังจะอ้าปากพูด ราวกับรับรู้บางอย่าง เขาหันหน้าไปทางทิศทางที่เรือกำลังมุ่งหน้าไป“ใกล้จะถึงแล้ว……” เขาพึมพำ“ท่านประธาน พวกเรากำลังจะผ่านชายแดนต้าเซี่ยแล้วครับ” เกือบจะพร้อมกัน สมาชิกสมาคมปีศาจคนหนึ่งเดินเข้ามาพูดจี้เนี่ยนขมวดคิ้ว “ดี ทุกคนเตรียมตัวหน่อย เราจะเทียบฝั่งในไม่ช้า”หลังจากได้รับคำสั่งสมาชิกสมาคมปีศาจบนดาดฟ้าเรือก็เริ่มวุ่นวายอย่างรวดเร็ว อันชิงอวี๋จมซากศพของสิ่งลี้ลับที่ผ่าชำแหละเสร็จแล้วสองตัวลงทะเล แล้วยืนอยู่ที่หัวเรือพร้อมกับหลินชีเยี่ย มองไปยังปราการศักดิ์สิทธิ์ที่ขวางกั้นหมอกลึกลับไม่ไกลนักเรือสำราญของสมาคมปีศาจค่อยๆ แล่นผ่านชายแดนต้าเซี่ยเข้าสู่ปราการศักดิ์สิทธิ์ หมอกที่บดบังสายตาก็สลายห
