แบทเทิลแอกซ์’ ที่ถูกดัดแปลงไปครึ่งหนึ่ง ถูกตั้งอยู่กลางอากาศข้างรถมอเตอร์ไซค์สีเงินที่ทรงพลังคันนี้ มีสาวน้อยผมสีเงินสวมเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำ สวมรองเท้าบู๊ตยาว ค่อยๆเดินออกมาจากใต้รถมอเตอร์ไซค์มือซ้ายของเธอถือประแจตัวใหญ่กว่าแขนของตัวเอง มือขวาที่เปื้อนน้ำมันเช็ดลงบนผ้าขี้ริ้วอย่างลวกๆ ผมสีเงินยาวราวกับน้ำตกปลิวไหวแผ่วเบาตามลมทะเลที่พัดเข้ามาจากนอกประตู“ท่านประธาน” อัศวินพูดอย่างนอบน้อม “เราพบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่รอบๆ เรือ เธอบอกว่าอยากพบคุณ”“ผู้หญิง?” จี้เนี่ยนเลิกคิ้วขึ้น “อายุเท่าไหร่?”“ดูเหมือนจะอายุเท่าคุณ”“มีลักษณะพิเศษอะไรไหม?”“ลักษณะพิเศษ……ไม่มีหรอก แต่เป็นชาวต้าเซี่ย” อัศวินยื่นมือออกมาทำท่าประมาณ “ผมสีดำ เตี้ยกว่าคุณครึ่งหัว มีบาดแผลเต็มตัว หน้าตาก็ไม่ได้พิเศษอะไร เป็นเด็กสาวธรรมดาๆ คนหนึ่ง”จี้เนี่ยนก้มหน้าครุ่นคิด โยนผ้าขี้ริ้วในมือลงบนมอเตอร์ไซค์ ก้าวเท้าตรงไปที่ประตู“ไปดูกัน”จี้เนี่ยนเดินผ่านเรือสำราญไปครึ่งลำ ในที่สุดก็พบกับเด็กสาวธรรมดาที่อัศวินพูดถึงที่หัวเรือ สมาชิกของสมาคมปีศาจหลายคนเห็นจี้เนี่ยนมาก็รีบก้มหัวคำนับแล้วถอยออกไปอย่างรวดเร็ว“เธอ?” จี้เนี่ยนเห็นใบหน้าคุ้นเคยนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ“……ใช่ ฉันเอง” ซือเสี่ยวหนานตัวเปียกโชกไปทั้งร่าง พิงราวกั้นเรือแล้วถอนหายใจยาว “อยากเจอเธอ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ”“เธอมาจากต้าเซี่ยใช่ไหม? แล้วบาดแผลบนตัวเธอเกิดขึ้นได้ย
