ังไง?”“เกิดอุบัติเหตุบางอย่างขึ้นในที่ราบสูงปามีร์……”ซือเสี่ยวหนานยิ้มขมขื่นแล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ จี้เนี่ยนล้วงมือทั้งสองข้างเข้าไปในเสื้อคลุมหนังผมสีเงินปลิวไสวตามสายลมทะเล เธอขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ“โอสถอมตะ?”จี้เนี่ยนหรี่ตาลง “โลกิต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อบรรลุขั้นสูงสุดงั้นเหรอ?”“ใช่แล้ว” ซือเสี่ยวหนานล้วงโถโอสถสองใบออกมาจากอกเสื้อแล้วโยนให้จี้เนี่ยน“ในโถโอสถนิรันดร์มีโอสถนิรันดร์ของจริง ส่วนในโถโอสถอมตะมียาพิษที่พระนางหวังหมู่ให้มา รวมถึงยาพิษกลืนวิญญาณด้วย”จี้เนี่ยนยื่นมือออกไปรับโถยาทั้งสองใบ เปิดดูทีละใบ“แล้วเธอวางแผนจะทำยังไงต่อไป?”ซือเสี่ยวหนานสูดหายใจลึก หันหน้าไป สายตาทอดผ่านหมอกควันเป็นประกายวาววับอย่างลึกล้ำ“ฉันมีแผนอยู่” ซือเสี่ยวหนานพูดอย่างสงบ “แต่ฉันต้องการให้เธอช่วยฉันอีกอย่างหนึ่ง”“ว่ามา”“ฉันหวังว่า……”ลมทะเลเค็มพัดผ่านหัวเรือสำราญ ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ดังกึกก้อง ซือเสี่ยวหนานเล่าแผนการจนจบ แล้วจ้องมองตาจี้เนี่ยนอย่างจริงจัง“มันไม่ยากหรอก” จี้เนี่ยนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “แต่ฉันต้องการเวลาสามวัน……อีกสามวัน ฉันจะส่งคนเอาของมาให้เธอ”เมื่อได้ยินคำตอบของจี้เนี่ยน ซือเสี่ยวหนานถอนหายใจด้วยความโล่งอก“ขอบคุณ”“ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ตอนที่ฉันแทรกซึมเข้าไปในแวดวงผู้เลื่อมใสของแอสการ์ด ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่สามารถหนีรอดจากการล้อมของเหล่าเทพนอร์สได้” จี้เนี่ย
