ึ่งไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย แม้ว่าจะปล่อยเขาไว้โดยไม่สนใจ ในไม่ช้าเขาก็จะตายเพราะร่างกายระเบิด เมื่อถึงตอนนั้น รากฐานของนรกก็จะกลับคืนสู่ที่เดิม และทุกอย่างก็จะกลับสู่ภาวะปกติในที่สุด พวกมันก็ไม่ได้ลงมือสังหารเสิ่นชิงจู่ แต่กลับแยกย้ายกันไปทั่ว กลายเป็นรูปปั้นหินตั้งตระหง่านอยู่ตามมุมต่างๆ ของสวรรค์และนรกหลังจากเสิ่นชิงจู่คืนชีพ เสียงที่ดังอยู่ข้างหูก็ยิ่งชัดเจนขึ้น เขาเอามือกุมหัวพลางตะโกนร้อง เสียงกึกก้องไปทั่วอากาศ“พอแล้ว!! หุบปากซะ!!”“……”“แกก็แค่อยากออกจากบึงโลหิตที่ถูกเทพคธูลูปนเปื้อนถึงได้เลือกฉันไม่ใช่เหรอ?! สถานการณ์ของแกก็เหมือนกับฉันนั่นแหละ! อย่ามาคิดควบคุมฉันเชียว!!”“……”“ฉันไม่ใช่ตัวถ่วง! ฉันไม่ใช่ตัวถ่วง!! ชีเยี่ยบอกแล้ว! ฉันไม่ใช่ตัวถ่วง!”“……”“ฉันไม่ต้องการพลังที่แกให้!! ไม่ต้องให้แกมาทำให้ความปรารถนาของฉันเป็นจริงด้วย!! สิ่งที่ฉันอยากทำ ฉันสามารถทำได้ด้วยตัวเอง!”“……”“ฉันไม่ต้องการทางลัด! และไม่ต้องการก้าวกระโดดขึ้นสวรรค์!! ฉันจะเป็นแค่เสิ่นชิงจู่ตลอดไป!!”“……”“ไปให้พ้น! ไปให้พ้น!! ฉันไม่ต้องการแก!!”“……”ในความเงียบสงัดของฟ้าดิน เหลือเพียงเสิ่นชิงจู่ที่แบกปีกสี่ปีกไว้ กำลังตะโกนด้วยความคลุ้มคลั่งใส่อากาศว่างเปล่ารอบตัว……ต้าเซี่ยสรวงสวรรค์ไป๋หลี่พั่งพั่งถือถ้วยยาต้มเดินเข้าไปในศาลาแปดเหลี่ยมกลางทะเลสาบ“เหล่าเฉา ถึงเวลาดื่มยาแล้ว” เขาวางถ้วยยาลงบนโต๊ะ พูดกับเฉาเยวียนที่
