้โอกาสเสิ่นชิงจู่ฟื้นคืนชีพได้เก้าครั้ง แต่สิ่งที่ผมกังวลจริงๆ ไม่ใช่ชีวิตของเขา แต่เป็นปีศาจในใจของเขา ปีศาจในใจเขาหนักหนาเหลือเกิน ถ้าหากชีเยี่ยและคนอื่นๆ ไม่สามารถสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของเขาได้ทันเวลาและชี้แนะเขา ผมกลัวว่าสุดท้ายเขาจะถูกปีศาจครอบงำ และเดินไปในทางที่ผิด”“ทุกสิ่งในโลกล้วนมีชะตากำหนด บางสิ่งที่ควรเกิดก็ต้องเกิด ต่อให้เจ้ากังวลมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์”หยวนสื่อเทียนจุนตบเสื้อคลุมของเขา ลุกขึ้นจากม้านั่งหิน “พวกเจ้าไปเถิด ถ้ามีอะไรในอนาคต มาหาข้าที่สรวงสวรรค์ได้ตลอดเวลา”เขาเดินไปสองสามก้าว หันกลับมามองไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดต่อ “เวลาของเราเหลือน้อยแล้ว ข้ายังคงพูดเหมือนเดิม……สรวงสวรรค์ไม่สามารถขาดหลิงเป่าเทียนจุนได้”เมื่อสิ้นเสียง เขาก็โบกมือ ก้าวออกไปพร้อมกับเสื้อคลุมนักพรต ร่างของเขาหายไปในพระราชวังไป๋หลี่พั่งพั่งถือถ้วยเปล่า ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน หลับตาลงแล้วถอนหายใจ ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก
