มาได้ จึงฝืนความเจ็บปวดตะโกนออกมาว่า“พี่เสิ่น!! ควบคุมจิตใจไว้ให้ดี! อย่ายอมให้พลังแห่งความเสื่อมทรามในรากฐานนั้นมีอิทธิพลเด็ดขาด!”“รากฐานนั้น แต่เดิมถูกตัดออกมาจากรากฐานสวรรค์! แก่นแท้ของมันไม่ได้ชั่วร้าย มันเพียงแค่ถูกพลังแห่งความเสื่อมทรามของเทวทูตตกสวรรค์กัดกร่อนในช่วงเวลาอันยาวนาน จึงกลายเป็นรากฐานนรก!!”“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น! อย่ายอมประนีประนอมกับพลังแห่งความเสื่อมทรามเด็ดขาด! อย่าปล่อยให้มันควบคุมจิตใจของนาย ไม่เช่นนั้นนายจะกลายเป็นหุ่นเชิดของเทวทูตตกสวรรค์ ถูกมันควบคุมตลอดไป!”เสิ่นชิงจู่มีปีกสีดำสองปีกอยู่บนหลัง รอบตัวเขาแผ่พลังชั่วร้ายออกมาไม่หยุด เมื่อเขาได้ยินเสียงของหลินชีเยี่ยดวงตาของเขาก็ปรากฏแววสงบนิ่งขึ้นมาชั่วครู่เขายื่นมือทั้งสองข้างออกมาอย่างสั่นเทา บนผิวหนังมีแสงสีดำวาบไหว ค่อยๆ ฉีกอากาศว่างเปล่าตรงหน้า……หลินชีเยี่ยที่ถูกปีศาจสี่ปีกล้อมไว้ เจียงเอ่อร์ที่ถูกกรงแสงปิดกั้น และอันชิงอวี๋ที่ถูกภูเขาเนื้อกดทับ พื้นที่รอบตัวพวกเขาบิดเบี้ยวพร้อมกัน ราวกับมีพลังบางอย่างกำลังพยายาม ‘บีบ’ พวกเขาออกจากนรก!หลินชีเยี่ยมองดูนรกรอบตัวที่ค่อยๆ พร่าเลือนไป ม่านตาของเขาหดเล็กลงเล็กน้อยนรกได้ถูกปิดผนึกด้วยพลังของทวยเทพแล้ว พวกมันไม่มีทางส่งพวกเขาออกไปแน่นอน……คนที่ทำได้มีเพียงเสิ่นชิงจู่ผู้ควบคุมศูนย์กลางนรกบางส่วนเท่านั้นเขากำลังแย่งชิงอำนาจควบคุมนรกกับผลึกรากฐานเพื่อส่งพวกเขาออกไปเ