กปล่อยออกมาจากปลายนิ้วของมันอันชิงอวี๋แบกโลงศพสีดำ พุ่งไปยังทิศทางของแสนงนั้นอย่างรวดเร็ว แต่ปีศาจสี่ปีกหลายตัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาในชั่วพริบตา พวกมันโจมตีพร้อมกัน ทิ้งรอยแผลน่าเกลียดไว้บนร่างของอันชิงอวี๋อันชิงอวี๋พ่นเลือดสดออกมาอย่างแรง ร่างกายลอยกระเด็นออกไปหลังจากทำให้อันชิงอวี๋บาดเจ็บสาหัส พวกปีศาจสี่ปีกเหล่านี้ก็ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ไม่ได้โจมตีต่อ ต่อมาวิญญาณร้ายและปีศาจก็หลั่งไหลมาจากทุกทิศทางอย่างไม่ขาดสาย พวกมันกองทับกันเป็นภูเขาเนื้อบนร่างของอันชิงอวี๋ราวกับเป็นกรงเนื้อที่กักขังเขาไว้อย่างสมบูรณ์“เจียง… เอ่อร์……”อันชิงอวี๋จ้องมองเจียงเอ่อร์ ที่อยู่ในกรงแสงอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงของเขาค่อยๆ อ่อนแรงลง……ตูม!เสียงระเบิดบนท้องฟ้าดึงสติของเสิ่นชิงจู่กลับสู่ความเป็นจริง เขารีบละสายตาจากรากฐานนรก แล้วหันไปตามทิศทางของเสียง มองขึ้นไปบนท้องฟ้า และได้เห็นกับตาว่าเจียงเอ่อร์ถูกทูตสวรรค์กักขังอยู่ในกรงแสง ในขณะที่อันชิงอวี๋ถูกกดทับด้วยภูเขาเนื้อที่น่าสะพรึงกลัวหลายลูกทูตสวรรค์หกปีกขนาดมหึมาหลายตนและเทวทูตตกสวรรค์มองลงมาที่ภาพนี้ราวกับเป็นเทพเจ้า ดวงตาทั้งสองของพวกเขาปิดสนิท มีเพียงดวงตาแดงฉานที่หว่างคิ้วที่กำลังขยับเล็กน้อย หนึ่งในเทวทูตตกสวรรค์ยกมือขึ้น ค่อยๆ กดลงไปที่เจียงเอ่อร์ที่ถูกกักขังอยู่ในกรงแสง ราวกับจะทำลายเธอให้สิ้นซากที่นี่“แย่แล้ว……”ที่ขอบบึงโลหิต หลินชีเยี่ยกำดาบในมือ
