ทั้งสองข้าง ถอยร่นภายใต้การโจมตีของปีศาจสี่ปีกเขาเห็นภาพบนท้องฟ้านี้เช่นกัน แต่ตอนนี้เขาบาดเจ็บสาหัสใกล้ตาย และยังถูกปีศาจสี่ปีกปิดกั้นเส้นทางอย่างสิ้นเชิง แม้จะอยากไปช่วยเจียงเอ่อร์และอันชิงอวี๋ แต่ก็ไม่มีกำลังพอกำปั้นทั้งสองของเสิ่นชิงจู่กำแน่นโดยไม่สามารถควบคุมได้ เลือดสดไหลออกมาจากร่างกายของเขาไม่หยุดบาดแผลที่ท้องกำลังพรากชีวิตของเขาไปอย่างต่อเนื่อง แม้แต่สติก็เริ่มพร่าเลือนเขาเอามือข้างหนึ่งปิดบาดแผล ขณะที่สติเริ่มสับสน ความคิดหนึ่งก็แล่นผ่านสมองของเขาเหมือนสายฟ้า!เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปมองผลึกสีดำที่ลอยอยู่ในบึงโลหิตข้างๆ อีกครั้ง‘……รากฐานของระบบเทพเป็นรากฐานที่รองรับอาณาจักรเทพและเป็นศูนย์กลางในการควบคุมอาณาจักรเทพ…’ คำพูดของหลินชีเยี่ยดังก้องในใจของเสิ่นชิงจู่อีกครั้ง เขาจ้องมองรากฐานนรกเขม็ง ความปรารถนาในส่วนลึกที่สุดของจิตใจถูกปลุกขึ้นราวกับถูกปีศาจยั่วยุ ผลักดันให้เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหารากฐานนรกทีละก้าวสิ่งนี้คือศูนย์กลางของนรก ถ้าทำลายมัน ทั้งอาณาจักรเทพก็จะถูกทำลายลง……แล้วถ้าหากเขาลองควบคุมมันล่ะ?การได้ครอบครองศูนย์กลางของอาณาจักรเทพ หมายความว่าเขาจะมีคุณสมบัติในการเปิด ‘ประตู’ เพื่อออกไปใช่ไหม?เสิ่นชิงจู่พยายามต่อต้านการล่อลวงของรากฐานนรก ในขณะเดียวกันก็พยายามคิดใคร่ครวญในใจ จนสุดท้ายเขาแทบแยกไม่ออกว่าความคิดนี้เป็นสิ่งที่เขาคิดขึ้นเองหรือเป็นการล่อลวงจากราก
