ฐานนี้กันแน่เขาจ้องมองรากฐานนรก จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังก้องข้างหูของเขา“เจ้าไม่อยากให้พวกเขามีชีวิตรอดหรอกหรือ?”“เจ้าไม่อยากได้พลังหรอกหรือ?”“เจ้าไม่อยากเป็นตัวถ่วงอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?”“……แตะต้องข้า……หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้า… แล้วเจ้าจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ”“ยอมรับข้า แล้วข้า……จะสามารถทำให้ความปรารถนาทั้งหมดของเจ้าเป็นจริง”ดวงตาทั้งสองข้างของเสิ่นชิงจู่ค่อยๆ ว่างเปล่าลง เขาเดินย่ำบนน้ำแข็งเย็นเฉียบ ค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าว ไปยังด้านหน้าของผลึกสีดำนั้น ราวกับเป็นหุ่นเชิดที่ถูกชักใย การเคลื่อนไหวแข็งทื่ออย่างที่สุดเมื่อเสิ่นชิงจู่เข้าใกล้ผิวของผลึกสีดำที่ลอยอยู่ในบึงโลหิตนั้น กลับมีแสงสีดำสว่างไหลออกมา มันสั่นสะเทือนไม่หยุดในบึงโลหิต ทำให้หนอนสีแดงเล็กๆ ที่เคลื่อนไหวอยู่ในบึงโลหิตกระจายออกไป ราวกับต้องการออกจากที่นี่อย่างเร่งด่วนเสิ่นชิงจู่หยุดฝีเท้าแสงสีดำบนผิวของผลึกสีดำยิ่งสว่างวาบมากขึ้น เหมือนอัญมณีสีดำที่ใสแวววาวภายใต้แสงอาทิตย์ พลังลึกลับสายหนึ่งไหลเข้าสู่จิตใจของเสิ่นชิงจู่เขายืนอยู่หน้าผลึกสีดำด้วยดวงตาที่ว่างเปล่า ค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น เอื้อมไปคว้าผลึกสีดำนั้น……ในขณะนั้นเอง หลินชีเยี่ยที่อยู่ห่างออกไปซึ่งกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดสัมผัสถึงบางสิ่ง จึงหันหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วตะโกนเสียงดัง“พี่คนเท่!!”ในทันทีที่ได้ยินเสียงของหลินชีเยี่ย เสิ่นชิงจู่ก็ตื่นขึ้นจากภวังค์ในชั่วพริบตา มื
