ฏตัวกลับมาข้างๆ ผลึกสีดำอีกครั้งหลินชีเยี่ยเช็ดเลือดที่มุมปาก ใบหน้าซีดขาวอย่างยิ่ง เขาไม่สนใจความเจ็บปวด ทว่าจ้องมองไปที่พื้นผิวของผลึกสีดำหลังจากการปะทะกันของรากฐานสองสาย บนพื้นผิวของผลึกสีดำไม่มีความเสียหายใดๆ แม้แต่รอยขีดข่วนเล็กๆก็ไม่มี และก้อนสีดำในมือของหลินชีเยี่ยก็เช่นกัน‘เป็นเพราะพลังไม่พอเหรอ?’หลินชีเยี่ยกัดฟันแน่น สูดหายใจลึก ยกมือที่ถือรากฐานรัตติกาลขึ้นอีกครั้ง“พลังถอดถอนภูเขา ลมหายใจปกคลุมทั่วหล้า!” หลินชีเยี่ยตะโกนเสียงดัง ฟาดรากฐานรัตติกาลในมือลงไปอีกครั้ง!ตึง!!!พายุที่น่ากลัวยิ่งกว่าครั้งก่อนโหมกระหน่ำ ซัดร่างของหลินชีเยี่ยกระเด็นออกไปนอกบึงโลหิตทันที เช่นเดียวกับปีศาจบนท้องฟ้าและอันชิงอวี๋กับคนอื่นๆรากฐานสองสายบีบอัดกันและกัน ภายใต้แรงผลักดัน น้ำวนสีเลือดที่น่าสะพรึงกลัวก็ก่อตัวขึ้นใต้ผลึกสีดำหลินชีเยี่ยโงนเงนลุกขึ้นจากพื้น แขนขวาของเขาหักเสียแล้ว เขาทอดสายตามองออกไปด้วยความมึนงง เห็นเพียงกองทัพปีศาจมืดทะมึนกลับมาอยู่เหนือรากฐานนรกแล้ว กำลังบินมาหาพวกเขาอย่างดุดัน!ดวงตาทั้งสองข้างของหลินชีเยี่ยแดงก่ำ เขากำรากฐานรัตติกาลในมือแน่น แล้วคำรามเบาๆ ด้วยความไม่ยอมแพ้ใช้พลังสุดท้ายที่เหลืออยู่พุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง!ตึง!!!เสียงปะทะกึกก้องดังมาเป็นครั้งที่สาม คราวนี้ร่างของหลินชีเยี่ยร่วงหล่นลงมาเหมือนโคลนเหลว ตกลงสู่น้ำวนสีเลือดเบื้องล่างที่กำลังหมุนวนทันใดนั้น เส้นใยที่ม
