ที่มีพลังเทียบเท่าเทพหลักไม่ใช่แค่พวกเขาสี่คนที่เป็นมนุษย์ แม้แต่เทพเจ้ามาเองก็ไม่มีโอกาสรอดชีวิตพวกเขาแพ้พนัน แพ้ยับเยินในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังเงียบอยู่นั้น เสิ่นชิงจู่ที่ยืนอยู่บนแท่นอากาศก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเขากวาดตามองปีศาจมากมายที่กำลังพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ก้มหน้าจุดบุหรี่คาบไว้ในปาก สูดลึกหนึ่งครั้งชิ้ง!!ร่างสีแดงเข้มนี้พ่นควันบุหรี่ออกมา ชักดาบตรงที่เอวออกมาอย่างสงบสายตาของเขาคมกริบเช่นเดียวกับคมแสงของดาบตรงเสิ่นชิงจู่เอ่ยเสียงเรียบ “ออกคำสั่งเถอะหัวหน้าหน่วย ให้พวกสัตว์ประหลาดนี่ได้เห็นกันว่า……ใครกันแน่ที่เป็นคนบ้าตัวจริง” สัตว์ป่าที่ถูกบีบคั้นจนถึงทางตัน เหมือนกับคนบ้าที่สิ้นคิด มักเป็นฝันร้ายของศัตรูเสมอและหน่วยม่านราตรีนั้นโหดร้ายยิ่งกว่าสัตว์ป่า และน่ากลัวยิ่งกว่าคนบ้าหลินชีเยี่ยอ้าปากเล็กน้อย ดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้“พวกเราไม่มีทางถอยอยู่แล้วใช่ไหม?” เสิ่นชิงจู่มองตาหลินชีเยี่ย “การตายในสนามรบคือจุดจบที่ดีที่สุดของหน่วยรบพิเศษ… ตอนนี้ถึงเวลาที่พวกเราจะสร้างความดีความชอบครั้งสุดท้ายแล้ว เพียงแต่ครั้งนี้จะไม่มีใครได้เห็น”สายตาของหลินชีเยี่ยกวาดมองไปที่อันชิงอวี๋ เสิ่นชิงจู่ และเจียงเอ่อร์ตามลำดับ เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มเยาะตัวเอง แล้วใช้มือยันตัวลุกขึ้นยืน“สุดท้าย ก็มาถึงจุดนี้สินะ……”“ก็ดีเหมือนกัน”“อย่างน้อย การตายแบบนี้ ก็ยังดี
