่เห็นหลายเส้นก็พุ่งออกมาจากแขนเสื้อของอันชิงอวี๋แล้วดำลงไปในน้ำวูบ!ครู่ต่อมา อันชิงอวี๋พลิกข้อมือ โลงศพสีดำก็ลอยขึ้นมาจากกระแสน้ำ ถูกเส้นใยลากมาวางข้างกายเขาอันชิงอวี๋ใช้มือลูบแผ่นโลงศพ หลังจากแน่ใจว่าไม่มีรอยแตกหรือรอยขีดข่วน เขาก็เอ่ยปากอีกครั้ง“เจียงเอ่อร์ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”[ฉันไม่เป็นอะไร] เด็กสาวในชุดขาวลอยออกมาจากโลงศพ ล่องลอยอยู่กลางอากาศพลางยิ้ม [โลงศพที่คุณทำให้ฉันแข็งแรงมาก แม้แต่ลาวาก็กัดกร่อนไม่ได้]เมื่อเห็นสาวน้อยตรงหน้า ความหม่นหมองและความสับสนที่หลงเหลืออยู่ในดวงตาของอันชิงอวี๋ก็หายไป เขายิ้มน้อยๆ แล้วกล่าว“แค่แข็งแรงก็ยังไม่พอ……ถึงอย่างไรเธอก็เป็นแค่สนามแม่เหล็ก ไม่สามารถเคลื่อนย้ายโลงศพของตัวเองได้ ถ้าไม่มีใครพาโลงศพของเธอไปด้วย มันก็จะกลายเป็นกรงขังที่จำกัดเธอ เหตุการณ์ครั้งนี้ถือว่าเป็นการเตือนสติฉัน หลังจากกลับไปแล้ว ฉันจะหาทางปรับปรุงให้อีกครั้ง ดูว่าจะแก้ปัญหานี้ได้หรือไม่”ซู่ ซู่ ซู่!!!เสียงหวีดหวิวต่อเนื่องดังมาจากแก่นกลางนรกที่ไม่ไกลนัก ขัดจังหวะการสนทนาของทุกคน พวกเขาหันไปมองเห็นร่างอ้วนพีมากมายที่มีปีกสีดำสองข้าง คล้ายลูกบอลเนื้อ พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากแสงสีแดง!“นั่นคือวิญญาณอาฆาตพวกนั้นเหรอ?”ยามเห็นร่างที่มีปีกสีดำเหล่านั้นบินขึ้นสู่ท้องฟ้า หลินชีเยี่ยก็นึกถึงวิญญาณอาฆาตรูปทรงกลมที่จมลงสู่บึงโลหิตทีละตัวแม้ว่าจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว พวกมันแทบจะไม่ม
