หลังจากที่หลินชีเยี่ยกินท้อสวรรค์และผ่านการชำระล้างด้วยพลังศรัทธาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงแค่เนื้อหนังเปิดเป็นรูเล็กๆ ไม่กี่รู แม้แต่ถูกแทงด้วยมีดหลายแผล ตราบใดที่จุดสำคัญไม่บาดเจ็บ ก็จะไม่มีอันตรายถึงชีวิตหลินชีเยี่ยกวาดตามองไปทั่วหุบเขาที่เงียบสงัด สุดท้ายก็หยุดลงที่ทิศทางส่วนลึกของนรกก่อนที่อันชิงอวี๋จากอนาคตจะจากไป เขาได้กำมือในอากาศครั้งหนึ่ง กำจัดสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ถูกมลทินของคธูลูในบริเวณหุบเขา พลังจิตของหลินชีเยี่ยก็กลับคืนมาเช่นกันเขากวาดตามองรอบๆ เพื่อยืนยันว่าไม่มีวิญญาณอาฆาตหรือซากศพของทูตสวรรค์อยู่ ก่อนจะออกเดินทางไปยังส่วนลึกของนรกพร้อมกับอันชิงอวี๋เมื่อยืนอยู่บนยอดเขามองไปไกลๆ หลินชีเยี่ยสามารถเห็นแสงสีเลือดสายหนึ่งเบ่งบานขึ้นระหว่างเทือกเขาบนท้องฟ้าไม่ไกลนัก ปีศาจจำนวนมากที่กำลังกระพือปีกสีดำ บินวนเวียนอยู่รอบๆ แสงสีแดงนั้นในอากาศหากหลินชีเยี่ยเดาไม่ผิด นั่นก็คือส่วนที่ลึกที่สุดของนรกเขาหันหน้าไป กำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับอันชิงอวี๋ แต่กลับเห็นอีกฝ่ายกำลังเร่งรีบเดิน พร้อมกับก้มมองพื้นดินที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเบื้องล่าง ราวกับกำลังเหม่อลอยในชั่วขณะที่เห็นสีหน้าของอีกฝ่าย หัวใจของหลินชีเยี่ยพลันสั่นไหวเล็กน้อยสีหน้าแบบนี้ หลินชีเยี่ยคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาอยู่ในที่ราบสูงปามีร์ สีหน้าของเขาก็เหมือนกับอันชิงอวี๋ในตอนนี้…ความวิตกกังวล ความสับสน และความ
