ไม่มั่นใจในตัวเองหากไม่ได้ผ่านการต่อสู้เพื่อปกป้องหลักศิลา บางทีตอนนี้เขาอาจจะยังคงติดอยู่ในความรู้สึกด้านลบเหล่านี้หลินชีเยี่ยนึกถึงบทสนทนาที่เพิ่งมีกับอันชิงอวี๋ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความซับซ้อนดูเหมือนว่าอันชิงอวี๋จะบอกว่าไม่สนใจอนาคต แต่ลึกๆ ในใจเขายังคงสงสัยตัวเองอยู่ตลอดเวลา และกังวลเกี่ยวกับทิศทางในอนาคตของตัวเอง“ชีเยี่ย” ในตอนนั้น อันชิงอวี๋ก็รู้สึกตัว จึงหันมามองหลินชีเยี่ย “เมื่อกี้ นายเห็นรูปลักษณ์ในอนาคตของฉันไหม?”หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะ“หัวของฉันถูกพลังลึกลับกดไว้ มองไม่เห็นด้านบนของตัวเองเลย ดังนั้นจึงเห็นแค่บางส่วนด้วยหางตา……จากมุมมองของนาย น่าจะเห็นภาพรวมทั้งหมดได้ใช่ไหม?”ดูเหมือนว่าอันชิงอวี๋และเขาก็เหมือนกัน เนื่องจากปัญหาเรื่องมุมมอง ทั้งคู่จึงเห็นเพียงรูปลักษณ์ในอนาคตของอีกฝ่าย แต่ไม่สามารถเห็นอนาคตของตัวเองที่อยู่เหนือศีรษะได้อย่างชัดเจน“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า“เขาเป็นยังไงบ้าง?”ในความคิดของหลินชีเยี่ย ภาพของร่างที่สวมเสื้อคลุมสีดำ สวมฮู้ด ยืนอยู่ท่ามกลางหมอกหนาที่หมุนวน ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไม่ว่าจะมองมาที่เขาหรือมองไปที่ตัวอันชิงอวี๋เอง สายตานั้นไม่มีความรู้สึกใดๆ ทั้งเย็นชาและเฉยเมยหลินชีเยี่ยมองดวงตาที่สับสนของอันชิงอวี๋ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะแผ่วเบา“นายสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ยืนอยู่ในหมอก ขอบเสื้อคลุมขาดรุ่งริ่งเล็กน้อย เหมือนเพิ่งผ่านการต่อสู้มา ไม
