ศบีบอัดอย่างรวดเร็วจนเปลี่ยนรูปร่างพร้อมๆ กับบอลเพลิงลุกไหม้ เผาจนกลายเป็นถ่านโดยสิ้นเชิงเขามองดูก้อนเนื้อสีดำน่าขยะแขยงตรงหน้า สูดหายใจลึก หัวใจที่เต้นรัวค่อยๆ สงบลงในที่สุดเมื่อเขาหันกลับไปมองเถ้าถ่านที่กำลังเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งนอกภูเขาอีกครั้ง สายตาของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเขาเพียงแค่ถูกเถ้าถ่านสัมผัสเพียงนิดเดียว ก็มีผลร้ายแรงถึงเพียงนี้ ถ้าหากต้องอยู่ท่ามกลางเถ้าถ่านเหล่านี้ตลอดเวลา……ตนเองจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดแบบไหนกัน?เสิ่นชิงจู่ละสายตาจากเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนไปทั่วฟ้า มองปีศาจที่บินวนเวียนอยู่เหนือภูเขา แล้วก้มลงมองบาดแผลที่เอวซึ่งกำลังลุกลามแย่ลงเรื่อยๆครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่นเขาเอนกายพิงผนังภูเขา แล้วค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่ง หยิบบุหรี่ออกมาจากอกเสื้อ จุดไฟคาบไว้ในปาก จากนั้นก็สูดลึกๆ แล้วพ่อนออกมา ควันบุหรี่พร่ามัวปกคลุมใบหน้าซีดขาวของเขาเขาไม่คิดจะออกไปเสี่ยงตายอีกแล้วถ้าออกไปแล้วยังมีชีวิตรอดก็ยังดี กำแพงอากาศของเขาสามารถป้องกันเถ้าถ่านเหล่านี้ไม่ให้สัมผัสตัวเขาได้ แต่ถ้าหากเขาเสียเลือดมากเกินไปจนตาย หรือถูกปีศาจรุมฆ่าตาย ร่างของเขาที่ล้มลงท่ามกลางเถ้าถ่าน ช้าเร็วก็ต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาด……แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขายังคงเลือกที่จะรอความตายอย่างสงบที่นี่ อย่างน้อยศพก็ยังดูดีกว่าเขายื่นมือขวาออกไปลูบอกตัวเอง สัมผัสได้ถึงสิ่งของแข็งๆ ชิ้นหนึ่งเขาถอนหายใจยาวแล้วหลับต
