ปากด้วยความสงสัย “ไม่ได้บอกว่าพระองค์จะพาพวกเราไปเหรอ?”“น่าจะมาถึงในไม่ช้า”หลินชีเยี่ยก้มดูนาฬิกา กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ร่างสูงสิบกว่าเมตรที่มีปีกขาวสะอาดหกปีกอยู่ด้านหลังก็กระพือปีกเบาๆ วาบผ่านอวกาศ ลอยนิ่งอยู่บนท้องฟ้าอย่างเงียบงันในขณะที่พระองค์ปรากฏตัวขึ้น ความกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออกก็ตกลงมาบนหัวใจของพวกอันชิงอวี๋!ทว่า ความกดดันนี้คงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น ในวินาถัดมา ร่างนั้นก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าว รูปร่างหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเป็นลักษณะของชายชาวตะวันตกผมทองธรรมดาคนหนึ่งลงมายืนบนพื้น มีเพียงดวงตาสีทองคู่นั้นเท่านั้นที่ยังคงเหมือนเตาหลอมที่ลุกโชน แผ่ความรู้สึกกดดันที่ทำให้ใจสั่นไหวพระองค์กวาดตาผ่านสามคนนอกจากหลินชีเยี่ยอันชิงอวี๋และอีกสองคนหลบสายตาโดยไม่รู้ตัว หลีกเลี่ยงการสบตากับพระองค์ แม้ว่ามิคาเอลจะพยายามระงับความกดดันให้มากที่สุดแล้ว แต่สายตาของพระองค์ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะทนได้บางทีอาจมีเพียงหลินชีเยี่ยผู้เป็นตัวแทนเท่านั้นที่สามารถสบตาและสื่อสารกับพระองค์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ“ทุกคนมาพร้อมกันแล้ว” หลินชีเยี่ยเอ่ยปากขึ้นก่อน “พวกเราไปกันเถอะ”“อืม”มิคาเอลพยักหน้าเล็กน้อยปีกขนาดใหญ่ทั้งหกคู่ที่หลังกางออก ห่อหุ้มทั้งสี่คนไว้ภายใน แสงสีทองอันเจิดจ้าทะลักออกมาราวกับคลื่น ในวินาถัดมาทุกคนก็หายไปจากที่เดิม……ด้านนอกวังหลิงเซียวไป๋หลี่พั่งพั่งยืนอยู่หน้าประตูวังเพียงลำพัง มองไปทา
