ถูกกักขังอยู่ ตุ๊กตาล้มลุกนั่นถูกวั่งไฉทรมานมานานขนาดนั้น ก็ควรไปดูผลลัพธ์เสียทีแน่นอน วั่งไฉไม่ทำให้หลินชีเยี่ยผิดหวัง เมื่อเขายืนอยู่หน้าประตูคุก ก็เห็นว่าค่าความหวาดกลัวของตุ๊กตาล้มลุกทะลุหลักร้อยไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะวั่งไฉถูกหลินชีเยี่ยเรียกออกไปต่อสู้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้คงใกล้จะสองร้อยแล้วหลังจากข่มขู่และหว่านล้อมอย่างง่ายๆ หลินชีเยี่ยก็ว่าจ้างมันเป็นผู้ช่วยในโรงพยาบาลได้สำเร็จ มอบหมายให้รูบิคโกลาหลและให้เข้าร่วมแผนกทำความสะอาดเมื่อหลินชีเยี่ยจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ แล้วเดินออกมาจากห้องผู้อำนวยการ ก็พบว่ามีสองร่างยืนอยู่หน้าประตู ดูเหมือนจะรออยู่นานแล้ว“พี่ลิง? กิลกาเมช?”ซุนหงอคงยืนอยู่หน้าประตู ไม่พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองหลินชีเยี่ยด้วยดวงตาคู่คม มีแสงสีทองจ้าพุ่งออกมาจากดวงตา!ภายใต้แสงสีทองนั้น หลินชีเยี่ยหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที ซุนหงอคงก็หยุดมองด้วยสายตาเร่าร้อนนั้น“เป็นยังไงบ้าง?” กิลกาเมชถามซุนหงอคงพยักหน้าเบาๆ “ไม่ได้ถูกสิ่งสกปรกกัดกร่อน และไม่ได้ถูกแทนที่ เป็นตัวจริง”หลินชีเยี่ยมองสองคนตรงหน้าอย่างงุนงง และถามอย่างไม่เข้าใจ “พี่ลิง นี่คุณ……”“ไม่มีอะไรหรอก แค่ป้องกันไว้ก่อน” ซุนหงอคงส่ายหัว “บรากีบอกว่าเจ้าตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น?”หลินชีเยี่ยจำใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ หลังจากกิลกาเมชฟังจบ ก็หรี่ตาลง “ที่แท้ก็เป็นมิคาเอล…เช่นนั้นก็ไม่แปลกแล้ว
