หล้าใบหนึ่ง นั่งดื่มอยู่ตามลำพังที่มุมห้อง ส่วนกิลกาเมชหายตัวไปที่ไหนไม่มีผู้ใดทราบในขณะที่ทั้งโรงพยาบาลกำลังคึกคักจัดเตรียมสถานที่ ชั้นที่มีห้องผู้ป่วยทั้งหกห้องกลับว่างเปล่าและเงียบสงัดหลินชีเยี่ยสวมเสื้อกาวน์สีขาว เดินมาถึงหน้าประตูห้องผู้ป่วยห้องที่หก ท้องฟ้าสลัวอยู่เบื้องหลังเขา แสงสว่างจางๆ ที่ลอดผ่านลงมาจากฟ้า ทอดเงาของเขาลงบนประตูห้องผู้ป่วยหลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้นมองป้ายเหนือห้องผู้ป่วย บนนั้นมีรูปร่างของหนังสือเล่มหนึ่งวาดไว้อย่างชัดเจน แต่เพราะตัวอักษรบนหนังสือเล็กเกินไป แม้จะอยู่ใกล้ขนาดนี้ก็ยังไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นตัวอักษรสองตัวอะไรหนังสือ?‘เทพองค์ไหนที่เกี่ยวข้องกับหนังสือ?’จนถึงตอนนี้ เทพปกรณัมกรีก เทพปกรณัมอังกฤษ เทพปกรณัมนอร์ส เทพปกรณัมต้าเซี่ย เทพปกรณัมสุเมเรียนได้ปรากฏตัวแล้วทั้งหมด จากการคาดเดานี้ ตัวเลือกของระบบเทพในห้องผู้ป่วยสุดท้ายนี้คงเหลือไม่มากแล้วหลินชีเยี่ยส่ายหัว ไม่คิดอะไรมากไปกว่านี้ แต่เอามือจับลูกบิดประตูแล้วกดลงอย่างแรงคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร แค่เปิดประตูบานนี้ ตัวตนของผู้ป่วยคนสุดท้ายก็จะเผยออกมาเองพร้อมกับการเปิดประตูห้องผู้ป่วย แสงสีขาวอันศักดิ์สิทธิ์และอบอุ่นก็ทะลักออกมาจากช่องประตู……
