ห้อาการบาดเจ็บของเจ้าดีขึ้นก่อนแล้วค่อยไป”“ผมต้องไปคนเดียวเท่านั้นเหรอ?”“เจ้าสามารถพาสหายที่ไว้ใจได้ไปด้วยสองสามคน แต่มีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง”“เงื่อนไข?”มิคาเอลจ้องตาเขาแล้วพูดว่า “คนที่จะเข้าไปในสถานที่นั้นต้องมีจิตใจที่บริสุทธิ์ ปราศจากความคิดที่ไม่ดี และมีความศรัทธาอย่างแท้จริง”หลินชีเยี่ยรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่หลังจากลังเลครู่หนึ่งก็พยักหน้าและตอบว่า “ได้ ผมเข้าใจแล้ว”ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังสนทนากันอยู่นั้น เงาร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาจากนอกลานบ้านไป๋หลี่พั่งพั่งยืนอยู่ที่ประตูรั้ว กำลังจะยกมือเคาะประตู แต่ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง เขาหรี่ตามองไปทางด้านหลังประตู สายตาของเขาดูเหมือนจะทะลุผ่านประตูและกำแพงไปยังมิคาเอลที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะในเวลาเดียวกัน มิคาเอลดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่างเช่นกัน พระองค์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองออกไปนอกประตูทั้งสองคนมองตากันจากระยะไกลผ่านตัวบ้าน มิคาเอลขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่เข้าใจบางอย่างมือของไป๋หลี่พั่งพั่งที่กำลังจะเคาะประตูค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ เขาครุ่นคิดเงียบๆ ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หันหลังเดินจากไป“เกิดอะไรขึ้น?” หลินชีเยี่ยเห็นมิคาเอลเงยหน้าขึ้นจ้องมองผนังบ้าน จึงถามด้วยความสงสัย“ไม่มีอะไร คิดว่าเห็นคนคุ้นเคย แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่……” มิคาเอลส่ายหัวเบาๆ……ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“เข้ามา”เสียงของอันชิงอวี๋ดังมาจากในห้อง ไป๋หลี่พั่งพั่งยื่นมือผลักประตูเปิดแล้วเด
