งประมาณหนึ่งเมตรแปดสิบ ก้าวเข้าไปในบ้านแล้วนั่งลงหลินชีเยี่ยนั่งรถเข็นกลับเข้าบ้าน ใช้อุปกรณ์บนโต๊ะชงชาหนึ่งกาแล้วส่งให้มิคาเอลมิคาเอลก้มมองใบชาที่ลอยอยู่ในถ้วยตรงหน้าไม่ขยับเขยื้อน ราวกับกำลังครุ่นคิดว่าควรใช้สิ่งนี้อย่างไรหลินชีเยี่ยนั่งอยู่ตรงข้ามมิคาเอล เงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ พูดออกมาจากใจว่า“ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมไว้นะครับ”“อืม”มิคาเอลพยักหน้าเล็กน้อย“……” มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อยจนแทบไม่ทันสังเกต “คุณลงมาจากดวงจันทร์เป็นพิเศษเพื่อผมเหรอ?”มิคาเอลตอบเสียงเรียบว่า “เจ้าคิดมากไปแล้ว ข้าลงมาที่นี่เพราะมีธุระอื่นต้องทำ รวมถึงการเยี่ยมเยียนสรวงสวรรค์ และเพื่อพบกับหลิงเป่าเทียนจุนแห่งต้าเซี่ย หากมิใช่เพราะหยวนสื่อเทียนจุนบอก ข้าก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าอยู่ที่นี่และกำลังจะตายอยู่แล้ว การช่วยเจ้าเป็นแค่การทำไปตามสะดวกเท่านั้น”หลินชีเยี่ย “…”หลินชีเยี่ยคิดว่ามิคาเอลปรากฏตัวที่สรวงสวรรค์เพื่อช่วยเขาโดยเฉพาะ……แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจผิดไปเสียแล้วแต่ก็สมเหตุสมผล ตอนเกิดหายนะที่ชางหนาน มิคาเอลก็เคยบอกว่าการมอบ [พิภพเทพ] ให้หลินชีเยี่ยก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยน พูดง่ายๆ คือระหว่างพระองค์กับหลินชีเยี่ยไม่มีความสัมพันธ์อะไรเป็นพิเศษ การจะบอกว่าตั้งใจเดินทางมาไกลเพื่อช่วยชีวิตเขาโดยเฉพาะก็ดูเป็นไปไม่ได้หลินชีเยี่ยยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ “ไม่ว่าจะอย่างไร คุ
