าตรีของพวกเจ้าจัดให้เป็นผนึกต้องห้ามพิเศษที่ได้รับการยกย่องว่า ‘ต่ำกว่าเทพเจ้า สูงกว่าสรรพสิ่ง’ เหมือนจะเรียกว่า……[ราชันทมิฬล้างผลาญ]?”หลังจากฟังคำอธิบายของไท่ไป๋จินซิงจบ ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบพร้อมกัน ในศาลาแปดเหลี่ยม เหลือเพียงเสียงหัวเราะโง่ๆ ของเฉาเยวียนก้องกังวาน“ที่แท้ นี่คือที่มาของราชันทมิฬล้างผลาญ” เสิ่นชิงจู่พยักหน้า“แต่ถ้าราชันทมิฬอันตรายขนาดนั้น ทำไมตอนนั้นเทียนจุนไม่กำจัดเขาไปเลย แต่กลับเลือกที่จะผนึกเขาไว้ล่ะ?”อันชิงอวี๋ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนถามอย่างสงสัย“ความคิดของเทียนจุน พวกเราไม่อาจคาดเดาได้ เมื่อท่านทำเช่นนี้ ย่อมต้องมีเจตนาพิเศษแน่นอน”“แล้วเทียนจุนไม่สามารถซ่อมแซมโซ่ชะตาที่ขาดทั้งสี่เส้นนั้นได้เลยหรือครับ?”“ไม่ได้” ไท่ไป๋จินซิงส่ายหน้า “โซ่ชะตาไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยเทียนจุน แต่เป็นสิ่งที่ยืดออกมาเองจากมนุษย์ธรรมดาที่มีชะตาพิเศษและแบกรับราชันทมิฬไว้ มันเป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณพวกเขา สิ่งภายนอกใดๆ ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อโชคชะตาของพวกเขาได้”“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”อันชิงอวี๋มองเฉาเยวียนที่กำลังหัวเราะอย่างโง่เขลาด้วยดวงตาที่ซับซ้อน “งั้น ไม่มีทางแก้ไขเลยงั้นเหรอ?”“ข้าจะพูดตามตรง” ไท่ไป๋จินซิงกล่าวอย่างจริงจัง “ตอนนี้ สหายน้อยผู้นี้เหลือทางเลือกแค่สองทางเท่านั้น……หนึ่ง ใช้พลังจิตของตนเองกับโซ่ชะตาที่เหลืออยู่สามเส้นเพื่อกดข่มราชันทมิฬในร่างกาย หรือสอง ถูกราชันทมิฬยึดครองร่า
