วี่ยหานตั้งอยู่ท่ามกลางป่าดงดิบที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะ นอกหน้าต่างนอกจากป่าหนาวที่ทอดยาวนับพันลี้แล้ว ไกลออกไปก็คือปราการศักดิ์สิทธิ์ที่มีหมอกม้วนตัวอยู่ก๊อก ก๊อก ก๊อก!เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น“เข้ามาเลย ฉันตื่นแล้ว” เส้าผิงเกอกล่าวอย่างสงบสมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีคนหนึ่งก้าวเข้ามาในสำนักงาน เห็นเส้าผิงเกอลืมตาข้างหนึ่ง จึงถามด้วยความกังวล“หัวหน้าเส้า ทางทิศตะวันตกเป็นยังไงบ้างครับ?”“ไม่มีปัญหาแล้ว” เส้าผิงเกอตอบ “พวกเทพต่างแดนถูกสังหารหมดแล้ว หลักศิลาปกป้องประเทศก็รอดพ้นมาได้”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีคนนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก“อ้อ หัวหน้าเส้า” สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีคนนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ “ผมมาเพื่อบอกคุณว่า เมื่อกี้มีข่าวมาจากสำนักงานใหญ่ ประมาณสองสามวันนี้ กองกำลังชายแดนของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะกระจายไปยังด่านระดับเอทั้งสิบสองแห่ง ให้พวกเราเตรียมพร้อมเข้าสู่โหมดสงคราม”เส้าผิงเกอขมวดคิ้ว “ในที่สุดก็มาแล้ว……ได้ ฉันรับทราบแล้ว”สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีหมุนตัวจากไป เส้าผิงเกอลืมตาข้างเดียว นั่งกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบแก้วน้ำร้อนที่ยังมีไอระอุขึ้นมาเป่า ทันใดนั้น ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำในแก้วเส้าผิงเกอชะงักในวินาถัดมา เขาเหมือนรับรู้บางอย่าง ลุกพรวดจากเก้าอี้ หันไปมองนอกหน้าต่างณ ปลายป่าหนาวอันไกลโพ้น ในเขตแดนหมอกที่ม้วนตัว ร่างยักษ์สูงเกือบร้อยเมตรค่อย
