าๆ ว่า “ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะให้ความร่วมมือกับคุณอย่างเต็มที่”……ต้าเซี่ยเมืองชางหนานเสียงดังสนั่นดังขึ้นจากโพรงใต้ดิน อันชิงอวี๋ที่ดูเหมือนคนป่าพลันลุกขึ้นนั่งจากกล่องที่แผ่ไอเย็นออกมา เขาหายใจหอบหนัก“โลกิ……”เขาพึมพำเบาๆ รีบปีนออกจากกล่องอย่างรวดเร็ว หยิบเสื้อกาวน์มาสวม ในขณะเดียวกันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายเลขหนึ่ง“ฮัลโหล? ผมอันชิงอวี๋ รองหัวหน้าหน่วยม่านราตรี ผมมีเรื่องสำคัญต้องรายงานต่อสำนักงานผู้บัญชาการใหญ่!”……“หมายความว่า เทพแห่งกลลวง โลกิ แฝงตัวเข้าไปในเทือกเขาคุนหลุนงั้นเหรอ?”สำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรี เจียงจื่อหยาเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของจั่วชิงตรงหน้า จึงเอ่ยด้วยความประหลาดใจ“ถูกต้อง” จั่วชิงเอ่ยอย่างจริงจัง“……เรื่องนี้ดูจะยุ่งยากขึ้นแล้ว” เจียงจื่อหยาใช้มือข้างหนึ่งลูบเคราขาว พลางครุ่นคิดไปด้วย “แต่ว่า มีท่านผู้นั้นอยู่ คงไม่มีอะไรผิดพลาดหรอก”จั่วชิงสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม เดินวนไปมาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ก็ยังส่ายหน้า“ไม่ได้ ผมยังไม่วางใจ เรื่องนี้เกี่ยวพันกับหลายอย่างเกินไป ยังคงต้องระมัดระวังไว้ก่อน……ตอนที่ได้รับข่าว ผมส่งลู่อู๋เหวยไปยังที่ราบสูงปามีร์แล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่เพียงพอ ผมจะไปด้วยตัวเอง”เขาประสานมือคำนับเจียงจื่อหยา “ท่านไท่กง ช่วงที่ผมไม่อยู่ ต้องรบกวนท่านดูแลหน่วยพิทักษ์ราตรีด้วยนะครับ”“ไปเถอะ” เจียงจื่อหยายิ้มเล็กน้อยจั่วชิงคว้าดาบตรงบนโ
