ย……แต่สิ่งที่เขาต้องการสอนคืออะไรกันแน่?ซูหยวนคิดไม่ออก แต่เธอเชื่อใจครูฝึกหลิน เมื่ออีกฝ่ายพูดแบบนี้ ต้องมีความหมายลึกซึ้งแน่นอน“ฉันเข้าใจแล้ว”เด็กสาวพยักหน้า แล้วออกจากหน้าผาสูงชันนี้ไปพร้อมกับติงฉงเฟิง……“ซูหยวน เป็นอะไรไป?”เมื่อออกจากหน้าผาอย่างสมบูรณ์แล้ว ติงฉงเฟิงอดไม่ได้ที่จะถาม “ครูฝึกหลินออกแบบการทดสอบแบบนี้ต้องมีจุดประสงค์ของเขา ฉันรู้สึกว่าเธอดูร้อนรนไปหน่อย”“อาจจะเป็นอย่างนั้น……” ซูหยวนตอบอย่างไม่ใส่ใจ“ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเราก็ผ่านด่านที่ยากที่สุดอย่างหน้าผาสูงมาได้แล้ว เส้นทางที่เหลืออีกสามช่วง สามวันก็น่าจะเพียงพอ” ติงฉงเฟิงมองท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลง “ก่อนที่ฟ้าจะมืดสนิทยังมีเวลาอีกสักพัก พวกเราต้องรีบหน่อยพยายามเดินไปให้ถึงบริเวณหุบเขาก่อนค่ำ”ซูหยวนไม่ได้ตอบ เธอหยุดเดินเงียบๆ“เป็นอะไรไป?” ติงฉงเฟิงเห็นอีกฝ่ายหยุดเดิน จึงถามอย่างสงสัย“ติงฉงเฟิง เส้นทางต่อจากนี้ นายเดินไปคนเดียวเถอะ” ซูหยวนพูดช้าๆ“แล้วเธอล่ะ?”“ฉันรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”“ฉันรอให้เธอพักที่นี่ก่อนแล้วค่อยออกเดินทางก็ได้”“ไม่จำเป็น” ซูหยวนส่ายหัว “นายไปเถอะ ไม่ต้องสนใจฉัน”ติงฉงเฟิงยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นความคิดบางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วมองซูหยวนอย่างซับซ้อน ก่อนเอ่ยว่า“เธอคงไม่คิดจะ……”“ฉันอยากจะเดินในเส้นทางที่ฉันเลือกเอง” ซูหยวนกล่าวด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง“……ฉันเข้าใจแล้ว”ติงฉ
