ย่างสงบ มองไปยังสิ่งลี้ลับขั้นพิภพตัวสุดท้ายที่ซ่อนอยู่ในความมืดจริงๆ แล้ว จากมุมมองของเฉินหาน เขาไม่สามารถมองเห็นร่างของสิ่งลี้ลับตัวนี้ได้ แต่ในดวงตาของเขากลับสะท้อนเปลวไฟแห่งชีวิตที่ลุกโชนอยู่เหนือศีรษะของมันอย่างชัดเจนเพียงแค่ปราดมองก็ทำให้สิ่งลี้ลับขั้นพิภพตัวนั้นตกใจกลัวจนตัวสั่น!เฉินหานเคลื่อนร่างอย่างรวดเร็ว เสื้อโค้ตทหารพลิ้วไหวขณะวิ่งฝ่าหิมะ รองเท้าบู๊ตเหยียบย่ำบนพื้นโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ในชั่วพริบตาก็มาถึงหน้าสิ่งลี้ลับขั้นพิภพเมื่อเขาเข้าใกล้ พลังซ่อนเร้นรอบสิ่งลี้ลับตัวนั้นพลันแตกสลาย แสงสลัวสาดส่อง เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของมัน……มันคือม้าพยศตัวหนึ่งที่มีเปลวไฟสีเขียวเข้มลุกโชนไปทั่วร่างม้าพยศตัวนั้นเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามหลบหนี เฉินหานยื่นมือออกไป โซ่เหล็กแห่งปรโลกนับสิบเส้นก็ยืดออกมาจากเงามืด พันธนาการร่างของมันในพริบตาเขาเหยียบพื้นแล้วกระโดดขึ้น ประกายดาบวาบออกมาจากใต้เสื้อโค้ต พุ่งแทงจุดกำเนิดของเปลวไฟแห่งชีวิตอย่างแม่นยำฉึก!เสียงแผ่วเบาดังขึ้น ชีวิตของม้าพยศตัวนั้นดับสูญพร้อมกับเปลวไฟแห่งชีวิตที่มอดลงร่างใหญ่โตของม้าพยศล้มลงกับพื้นอย่างหนัก ส่งเสียงทุ้มต่ำ เกล็ดหิมะฟุ้งกระจายใต้แสงไฟ เฉินหานเก็บดาบอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะมองสำรวจรอบด้าน“แถวนี้เคลียร์หมดแล้ว……ที่ไกลออกไปยังลำบากหน่อย”หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เฉินหานก้าวเดินไปยังซากศพของม้าพยศในขณะนี้ โซ่เหล็กที่ยื่นออกมาจาก
